Κεφάλαιον ΣΤ΄. Ἀνάληψις καθηκόντων. Ἐπίσκεψις εἰς τὴν Ἱ. Ἐπιστασίαν.
1. Τὴν ἑπομένην πρωΐαν, μετὰ ὕπνον ξεκουραστικώτατον ἠγέρθην, ηὐχαρίστησα τὸν πατέρα Εὐλόγιον διὰ τὰς περιποιήσεις του καὶ δι’ αὐτοῦ τοὺς ἁγίους Πατέρας τοῦ Βατοπεδίου καὶ διηυθύνθην πρὸς τὸ Κατάστημα τῆς Ὑποδιευθύνσεως, ἐν τῶ ὁποίῳ εὗρον ἀναμένοντα τὸν συνάδελφόν μου, ἕτοιμον νὰ μοὶ παραδώσει τὴν ὑπηρεσίαν, ἣν καὶ παρέλαβον, συνταγέντος τοῦ ἀπαραιτήτου πρωτοκόλλου. Ἐκάλεσα τοὺς ὀλίγους ὑφισταμένους μου, τοὺς συνέστησα ἐργασίαν καὶ πειθαρχίαν καὶ ἐνημερότητα καὶ εἶτα, ἀφοῦ ἐνεχείρισα φύλλον πορείας εἰς τὸν συνάδελφόν μου διὰ Σαρὶ Σαμπάν, τῷ ἐπρότεινα ἂν θὰ μὲ συνόδευεν νὰ ἐπισκεφθῶμεν τὸ Πρωτᾶτον, ἵνα μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων μου, γνωρίσω τὴν Ἀνωτάτην Ἀρχὴν τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εὐχαρίστως ἀπεδέχθη οὗτος τὴν παράκλησίν μου καὶ μετέβημεν ἐκεῖ. Ἀλλὰ τί εἶναι Πρωτᾶτον; Πρωτᾶτον εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἀρχὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, δηλαδὴ ἡ Βουλὴ αὐτοῦ, ἀποτελεῖται δὲ αὕτη ἐξ εἴκοσι Ἀντιπροσώπων τῶν εἴκοσι Μονῶν, ἑνὸς παρ’ ἑκάστης Μονῆς· ἐκλέγονται οὗτοι καὶ ἀποστέλλονται εἰς τὴν πρώτην τοῦ ἔτους παρ’ ἑκάστης Μονῆς. Οἱ τῶν Μονῶν Βατοπεδίου, Ἰβήρων, Λαύρας καὶ Χιλιανδαρίου καλοῦνται καὶ ἀρχιεπιστάται, εἷς δὲ αὐτῶν καὶ ἐκ περιτροπῆς καὶ καθ’ ἕκαστον ἔτος, κατὰ σειράν, ἔχει εἰς χεῖρας αὐτοῦ τρόπον τινὰ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἔχων παρ’ αὐτῷ τέσσαρας ἐπιστάτας ὡς βοηθούς, λαμβανομένους κατὰ σειρὰν καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἄλλων Μονῶν. κατὰ ταῦτα, ἡ μὲν Ἱερὰ Κοινότης ἀποφασίζει ἐπὶ ἑκάστου ζητήματος προεδρευομένη ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπιστάτου, ἡ δὲ ὑπηρεσία τοῦ Ἀρχιεπιστάτου ἐκτελεῖ τὰ ἀποφασισθέντα βοηθουμένη ὑπὸ τοῦ γραμμάτεως τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, ὅστις κρατεῖ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων καὶ ἐνεργεῖ τὴν ὅλην γραφικὴν ὑπηρεσίαν.
2. Τὸ Μέγαρον τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος εἶναι ἀρχαία Σκήτη ἐντὸς τῶν Καρυῶν, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς ὁποίας ἐκκλησιάζονται οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Μονῶν καὶ οἱ ὀλίγοι ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ἀστοί, ἔμποροι κ.λ.π., εὑρίσκεται δὲ αὕτη εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ Μεγάρου.
3. Εἰσήλθομεν εἰς αὐτὸ καὶ κατὰ πρῶτον ἐπεσκέφθημεν τὴν ἐκκλησίαν. Τὴν ὥραν ἐκείνην νέος καλλίφωνος διάκονος ἱστάμενος πρὸ τῆς ὡραίας Πύλης, ἀνέπεμπε πρὸς τὸν Ὕψιστον εὐχάς, λέγων ἐκτὸς ἄλλων: -Ὑπὲρ τῶν ἀειμνήστων βασιλέων ἡμῶν Νικηφόρου καὶ Ἰωάννου, κτητόρων τῆς ἱερᾶς Σκήτης ταύτης, τῷ Κυριῳ δεηθῶμεν... –Τίνες οὗτοι οἱ ἀείμνηστοι βασιλεῖς ἡμῶν Νικηφόρος καὶ Ἰωάννης;, ἐρωτώ. -Ὁ Νικηφόρος Φωκᾶς καὶ ὁ Ἰωάννης Τσιμισκῆς, ἀπαντὰ προθύμως παριστάμενος μοναχός, οἱ καὶ κτίσαντες τὴν Σκήτην. «Μακαρία ἡ μνήμην των», λέγω κατ’ ἐμαυτον. Ἐκ τῆς ἐκκλησίας μετέβημεν εἰς τὴν Αἴθουσα τῶν συνεδριάσεων, ὅπου ἀνέμενον οἱ ἀντιπρόσωποι, οἷον ὁ Δοχειαρίου Διονύσιος, ὁ Κουτλουμουσίου Χαρίτων, ὁ Βατοπεδίου Εὐλόγιος, ὁ Καρακάλλου Φίλιππος, ὁ Λαύρας ἀρχιεπιστάτης τότε Λάζαρος, ὁ Γρηγορίου Βαρλαάμ, ὁ Ζωγράφου Ὀΐλωφ κ.λ.π.
4. Ἐχαιρέτισα αὐτοὺς διὰ χειραψίας, τοὺς εἶπον ὅτι λογίζω ἐμαυτὸν εὐτυχῆ διότι ἦλθον νὰ ὑπηρετήσω εἰς τὴν ἀξιοσπούδαστον κοινωνίαν των δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα, καθ’ ὃ θὰ ὑποβληθῶ εἰς πάντα κόπον νὰ ἐξυπηρετήσω τὰ συμφέροντα τῶν Μονῶν. Μοὶ ἀπήντησαν δὲ καὶ οὗτοι εὐχαριστοῦντες καὶ ὅτι ἐλπίζουν νὰ περάσουν καλὰ μὲ ἐμέ κ.λ.π. Μὲ ἐκέρασαν καφέ, ὃν προσεκόμισε φουστανελοφόρος ὑπηρέτης, σερδάρης καλούμενος, καὶ ἀφοῦ δι’ ὀλίγων συνεζητήσαμεν καὶ πάλιν περὶ τοῦ τόπου των καὶ τῶν ζητημάτων του, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθην, ἐφ’ ὅσον ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἐμέ, νὰ ὑποβληθῶ εἰς πάντα κόπον νὰ κανονισθῶσι κατὰ τὸ ὀρθὸν καὶ δίκαιον, τοὺς ἀπεχαιρέτησα καὶ ἀπῆλθον μετὰ τοῦ συναδέλφου μου.
5. Ἐπεσκέφθημεν εἶτα δύο τρία ἐμπορικὰ καταστήματα, ἤκουσα τὰς σκέψεις καὶ ἀντιλήψεις τῶν ἐμπόρων καὶ οὕτω ἐμόρφωσα ποιάν τινα γνώμην περὶ τῶν ἐκεὶ ὑποχρεώσεών μου καὶ καθηκόντων μου ἐκ τῶν πραγμάτων.
6. Ἐπλησίαζε ἤδη μεσημβρία, ὁ συνάδελφός μου Δρακουλᾶκος μοὶ λέγει: -Χθές, σὲ περιποιήθησαν οἱ Βατοπεδινοί, σήμερον θὰ σὲ περιποιηθῶ ἐγὼ εἰς γεῦμα ὑποδοχῆς καὶ συνάμα ἀποχαιρετιστήριον. Δὲν εἶχον λόγον ν’ ἀρνηθῶ τὴν εὐγενῆ πρόσκλησιν τοῦ συναδέλφου μου καὶ μετέβημεν μετ’ αὐτοῦ εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα· συντρώγει καὶ οὗτος μὲ τὴν συνοδείαν του, ὅπως λέγουν οἱ καλόγεροι, δηλαδὴ μὲ τοὺς ὑπαξιωματικοὺς καὶ χωροφύλακας. Ὁ Τσορτός, λαμπρὸς Ῥουμελιώτης χωροφύλαξ ἀλλὰ και λαμπρὸς μάγειρος, παρασκευάζει τὸ φαγητόν. Ἐφάγαμεν μετὰ πολλὴς ὀρέξεως, τοῦ ηὐχήθην καλὸ ταξίδειον, καθόσον τὸ ἑσπέρας θὰ ἀνεχώρει καὶ μοῦ ἀντηυχήθη οὗτος καλὴν παραμονήν.
7. Μετὰ τὸ γεῦμα μετέβη νὰ ἀποχαιρετίσει τοὺς φίλους του, ἐμοῦ παραμείναντος εἰς τὸ γραφεῖον πρὸς μελέτην τῶν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων, ὅπου ἐδέχθην ἐξέχοντάς τινας μοναχούς, ἐλθόντας νὰ μὲ χαιρετίσωσι, καὶ μὲ τοὺς ὁποίους εὐχαρίστως διῆλθον δύο-τρεῖς ὥρας.
8. Ἦτο ἤδη ἡ Τετάρτη ἀπογευματινή, ὁ συνάδελφός μου ἐπανελθὼν ἐφόρτωσε τὰς ἀποσκευάς του εἰς δύο ἀναμένοντα ζῶα ἐν αἷς καὶ ὡραίαν εἰκόνα τῆς Ἡρωδιάδος, ἧν εἶχεν κατασκευάσει ἐκεῖ, καὶ ἧς τὸ κάλλος ἦτο ἀληθῶς ὑπέρλαμπρον, δυνηθέντος τοῦ ζωγράφου μοναχοῦ νὰ ἀποδώσει διὰ τοῦ χρωστῆρός του τὸ μυθῶδες κάλλος οῦ πρωτοτύπου καὶ πεζῆ ἐξεκινήσαμεν ἵνα προπέμψωμεν αὐτὸν μέχρι τινὸς μετά τινων φίλων του μοναχῶν. Μετὰ δέκα λεπτά, ἀποχαιρέτησα τὸν συνάδελφόν μου καὶ αὐτὸς μὲν ἀπῆλθε ἔφιππος εἰς Δάφνην ἵνα ἐπιβιβασθῆ τοῦ καταπλέοντος τὸ ἑσπέρας ἀτμοπλοίου, ἐγὼ δὲ ἐπανήλθον εἰς Καρυάς, καὶ διηυθύνθην καὶ αὖθις εἰς τὸ γραφεῖόν μου, ἠτοίμασα τὴν κλίνην μου καὶ ἐκανόνισα τὰ τοῦ συσσιτίου καὶ τὰ τῆς διαίτης μου, ὡς εἶχεν κανονίσει αὐτὰ καὶ ὁ ἀναχωρήσας συνάδελφός μου. Ἠρξάμην δὲ τῶν καθηκόντων μου ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης, ἵνα μὴ ἄρξομαι αὐτῶν τὴν ἑπομένην ἡμέραν Τρίτην.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου