Κεφάλαιον ΛΕ΄. Ὁ κατ’ οἶκον περιορισμός μου.
1. Μετὰ δύο ἡμέρας ἀπὸ τῆς εἰς Καρυὰς ἐπανόδου μου, ἡ προϊσταμένη μου Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις Χαλκιδικῆς, μοὶ ἐκοινοποίησε διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ τῆς ὁποίας, κατόπιν τῆς ἐμπαθοῦς εἰσηγήσεως τῆς μεραρχίας Δράμας, ἢ μᾶλλον τοῦ ὑπασπιστοῦ αὐτῆς ῥηθέντος ἀνωτέρω λοχαγοῦ τότε Παναγιωτοπούλου, μὲ ἐτιμώρησε μὲ τεσσαρακονθήμερον φυλάκισιν, μὲ δικαιολογίαν, ὅτι ἠργοπόρησα διαταχθεὶς να μεταβῶ δι’ ἐπίταξιν κτηνῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ζίχνας. Κατὰ πόσον εἶχεν δίκαιο ὁ εἰσηγηθεὶς τὴν τιμωρίαν ταύτην, θεωρῶ περιττὸν νὰ ἐκθέσω. Καὶ ταῦτα, προκειμένου περὶ ἀνθρώπου ἐντίμου καὶ σοβαροῦ, ὡς ἐπιστεύθη κατόπιν ἐπὶ δικτάτορος Παγκάλου.
2. Ἔπρεπε νὰ παραδώσω κατὰ τὴν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμούς, τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀμέσως κατώτερον ὑφιστάμενόν μου καὶ ν’ ἀναφέρω ὅτι ἐποιησάμην ἔναρξιν τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς μου καὶ περιορισθῶ οἴκοι πρὸς τοῦτο.
3. Τοιοῦτος ἦτο ὁ ἐνωμοτάρχης μου Ἀχ. Αὐλωνίτης. Ὁ Αὐλωνίτης μοὶ ἀνέφερε ὅτι δὲν θὰ δυνηθῆ ν’ ἀντεπεξέλθει εἰς τὰ σοβαρὰ ζητήματα τοῦ Ἁγίο Ὄρους, ἀλλὰ τὸν καθησύχασα ὅτι ἐν πάσει περιπτώσει θὰ ἔχει τὰς συμβουλάς μου.
4. Δύο ἡμέρας κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς μου, ὅτι ἠρξάμην ἐκτίων τὴν τιμωρίαν μου, ὑπέβαλον, σύμφωνα μὲ τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμούς, παράπονα μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι, καίτοι βάσιμα, δὲν θὰ εἰσηκούοντο, κατὰ τὴν ἐκδοχὴν ὅτι ὁ ὑπασπιστὴς μεραρχίας εἶναι ἀλάθητος, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἠθικὴν ἀφέλειαν ὅτι αἱ προϊστάμεναί μου διοικήσεις θὰ ἔβλεπον πῶς εἶχον τὰ πράγματα καὶ θὰ ἐσχημάτιζον τὴν γνώμην ὅτι ἠδικούμην. Θὰ μοὶ ἦτο δὲ τοῦτο ἀρκοῦσα ἱκανοποίησις.
5. Καὶ ἤδη οἴκοι καὶ ἐν τιμωρίᾳ. Αἱ ἡμέραι διήρχοντο ὁμαλῶς. Εἰς δύσκολα ζητήματα καθωδήγουν τὸν ὑφιστάμενόν μου Αὐλωνίτην καὶ ἀπροσκόπτως διώκει οὗτος.
***
Κεφάλαιον ΛΣΤ΄.
1. Ἡ ἔκτισις τῆς τιμωρίας μου ταύτης, μοὶ ἔδωκε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ταξινομήσω τὴν μέχρι τότε ὕλην τοῦ ἡμερολογίου μου. Κατ’ αὐτὸ ἔκρινα, ὡς καλῶς ἔχοντα τὸν βίον τῶν μοναχῶν. Ἐγένετο ἀφορμὴ νὰ συλλεγῶσι θρησκευτικοί, φιλολογικοί, καὶ ἱστορικοὶ θησαυροὶ μεγίστης ἀξίας, ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων ἡ περὶ θρησκείας ἀντίληψις νὰ καταστῆ μᾶλλον αἰσθητοτέρα καὶ ζωηροτέρα. Ἐπίσης, ἔκρινα τὸν ἀσκητισμὸν χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον συμπλήρωμα τοῦ βίου τῶν Μονῶν ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς θέμασιν, ἔτι δὲ διότι οἱ ἀσκηταί, ἐν τῇ προσηλώσει τῶν πρὸς τὸν Θεόν, ἔχουσι νὰ ἐπιδείξωσιν ἔργα μεγάλης ἀξίας, τὰ ὁποία ἀμφιβάλλω ἂν θὰ ἐγίνοντο, ἐὰν δὲν ὑφίστατο ἡ τοιαύτη πρὸς αὐτὸν ἀφοσίωσις αὐτῶν.
2. Ἡ ξυλογλυπτική, ἡ ζωγραφική, ἡ βυζαντινὴ μουσική, ἡ ἀρχιτεκτονική, ἂν θέλητε τὸ συγγράφειν καὶ ἄλλες, ἐκαλλιεργήθησαν καὶ καλλιεργοῦνται ἱκανοποιητικῶς.
3. Εἶναι ἀληθές, ὅτι παρὰ τοῖς μοναχοῖς καὶ ἀσκηταῖς, παρατηρεῖ τις πολλὰς τὰς ὑπερβολὰς καὶ ἀρκούσας ἀσχημίας, ἀλλ’ αὗται δὲν βλάπτουσι τὸν προορισμὸν τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Οὗτος ἐκτελεῖται καὶ θὰ ἐξακολουθῆ νὰ ἐκτελῆται.
4. Εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους ἰδίᾳ τῶν μεγάλων Μονῶν, συνέστησα νὰ ἀναλάβει ἑκάστη νὰ καλλιεργήσει ἐπιδιδομένη ἕκαστον εἶδος τῶν ἄνω ἐκτεθέντων προσόντων τῶν μοναχῶν. Καὶ κατὰ ταῦτα, ἡ μὲν Μονὴ Βατοπεδίου νὰ ἱδρύσει σχολὴν φωνητικῆς μουσικῆς, ἡ τῆς Λαύρας φιλολογικὴν τοιαύτην, ἡ τῶν Ἰβήρων ζωγραφικῆς κ.λ.π. ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθην, προτιμώντων τῶν μοναχῶν τὴν καλλιέργειαν αὐτῶν, ὡς καὶ ἤδη καλλιεργοῦνται, διὰ τὴς ἐξελίξεως καὶ πανταχοῦ, ὡς ἀσφαλεστέρας καὶ θετικωτέρας.
5. Ἴσως ἔχουσι δίκαιον.
6. Κατὰ τὰς ἀντιλήψεις μου, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν μετὰ πεποιθήσεως ὅτι ἀποτελεῖ τοῦτο ἕνα καλὸν παράγοντα ἐν τῷ κόσμῳ διά τε τὴν θρησκευτικὴν ἀλλὰ καὶ φιλολογικὴν καὶ ὑπὸ λοιπὰς ἐπόψεις ἀνάπτυξιν τῆς ἀνθρωπότητος.
7. Ἐν τούτοις, αἱ ἡμέραι παρήρχοντο, εἶχον συμπληρωθῆ ἀφ’ ἧς ἠρξάμην τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς μου, τριάκοντα ἡμέραι φυλακίσεως. Σχεδὸν συνέπεσεν ἡ ποινὴ αὕτη μὲ τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς Τεσσαρακοστῆς.
Κεφάλαιον ΛΖ΄.
1. Οἱ στρατιωτικοὶ κανονισμοί, δὲν ἀπαγορεύουν εἰς τὸν ὑπὸ ποινὴν νὰ ἐκτελῆ τὰ θρησκευτικά του καθήκοντα, ἄρα δὲν ἀπηγορεύετο καὶ εἰς ἐμὲ ἡ παρακολούθησις εἰς τὸ Πρωτᾶτον καὶ τὴν ἐκκλησίαν αὐτοῦ καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἐκεῖ τῶν θρησκευτικῶν μου καθηκόντων. Παρηκολούθησα ὅθεν τὰς ἀκολουθίας καὶ λειτουργίας καὶ ὁλονυχτίας ἐν ὅλῃ τῇ εὐρύτητί των.
2. Ἀλλὰ τί ἐστι ὁλονυχτία; Ἀφ’ ἑσπέρας οἱ μοναχοὶ ψάλλουσι τὸν Ἑσπερινόν, κατόπιν ἔχουσι τὸ Ἀπόδειπνον, τὸ Θεοτοκάριον, τὸ Μεσονυκτικόν, εἶτα τὸν Ὄρθρον, τὴν Λειτουργίαν καὶ οὕτω ὅλην τὴν νύκτα ψάλλουσι καὶ ὑμνοῦσι τὸν Κύριον. Πρὸ ὥρας 12 ½- 2 ½ δὲν ἔχουσι τί νὰ ψάλλωσι. Κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ἀναγινώσκει ὁ ψάλτης χωρία ἐκ διαφόρων θρησκευτικῶν συγγραμμάτων· οἷον τὰ τοῦ Ἰωάννου Χρυσοστόμου· ἦτο μία ἀπόλαυσίς μου ἡ ἀνάγνωσις τῶν θαυμασίων λόγων αὐτοῦ.
3. Ποίαν δύναμιν ἐκφράσεως ἔχει τὸ ἀριστούργημα ἐκεῖνο, ὅπερ ἄρχεται μὲ τὰς λέξεις: «Πάλιν ἡ Ἡρωδιὰς μένεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ζητεῖ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἰωάννου», ἢ τὸ ἄλλο: «Ἀεὶ μὲν οὖν καὶ νῦν εὔκαιρον εἰπεῖν ματαιότης ματαιοτήτων τὰ πάντα ματαιότης· ποῦ ἡ λαμπρὰ τῆς ὑπαιτίας περιβολή; Ποῦ οἱ κρότοι καὶ οἱ χοροὶ καὶ αἱ λαμπάδες καὶ τὰ παραπετάσματα;... Πάντα γὰρ ἐκεῖνα οἴχεται καὶ ἄνεμος πνεύσας γυμνὸν ἡμῖν τὸ δένδρον ἀπὸ ῥίζης ἐπέδειξεν». Ἢ τό: «παρῆλθεν ἡ τεσσαρακοστή, μενέτω ἡ εὐσέβεια, παρῆλθον αἱ προσευχαὶ καὶ μετάνοιαι, μενέτω ἡ εὐλάβεια».
4. Ἡ 21η Δεκεμβρίου ἀνέτειλεν, ἀπὸ πρωΐας λήξαντος τοῦ ἰδικοῦ μου τεσσαρακονθημέρου. Ἀνέλαβον τὴν διοίκησιν καὶ ἀνέφερα τὸ γεγονὸς εἰς τὰς προϊσταμένας μου ἀρχάς.
5. Τί ἐδιδάχθην ἐκ τῆς ποινῆς; Ὅτι δὲν κρίνονται καλῶς τὰ πράγματα ἐν Ἑλλάδι καὶ ὁ στρατὸς δὲν διοικεῖται ὡς ἔδει. Ἡ περίοδος τὴς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς μου ἐφρόντισα νὰ μὴν γίνει ἀντιληπτὴ εἰς τὸ κοινόν, καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν μὲ ἐπῆραν εἴδησιν.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου