Κεφάλαιον ΛΓ΄. Δεύτερη ἐπίσκεψιν εἰς τὴν Λαύραν.
1. Ἀφίππευσα πρὸ τῆς εἰσόδου τῆς Λαύρας, συνέστησα εἰς τὸν ἡμιονηγὸν νὰ ἐπανέλθη ἀμέσως καὶ συμφώνως πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ Δικαίου εἰς τὴν Σκήτην τοῦ Προδρόμου καὶ νὰ διαβιβάσει πρὸς αὐτὸν τοὺς χαιρετισμούς μου καὶ εὐχαριστίας μου καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν Μονήν, ἀπελθόντος ἐκείνου.
2. Ἐγνώριζον πλέον, διηυθύνθην κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ γραφεῖον· θὰ ἦτο ἡ ὥρα 10 ½ π.μ. Εὗρον ἐκεῖ τοὺς Ἡσύχιον, Κορνήλιον καὶ ἄλλους τινὰς μοναχούς. –Πῶς ἔτσι ἔξαφνα;, μοῦ λέγουσιν οὗτοι. Καλῶς ὥρισες! -Ἔρχομαι ἀπὸ τὰς Σκήτας σας, ἀπαντῶ, Ἁγιαν Ἄνναν, Μικρᾶς Ἐρήμου, Καυσοκαλυβίων καὶ Προδρόμου. –Καὶ πῶς ἐκεῖ; -Τίποτε τὸ ὑπηρεσιακόν. Ἤθελον ἁπλῶς νὰ ἱκανοποιήσω τὴν περιέργειάν μου, νὰ σπουδάσω τὸν βίον τῶν ἀσκητῶν. –Καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, λέγει ὁ κοιλιόδουλος πατὴρ Κορνήλιος, μᾶς ἔρχεσαι πεινασμένος. -Ἄ, ὄχι, μὲ ἐπεριποιήθησαν λαμπρὰ οἱ ἀσκηταί σας. –Γνωρίζω ἐκ πείρας, μὲ χόρτα βρασμένα καὶ παξιμάδια. Εὐτυχῶς ἔχομεν θαυμάσιον φαγητόν. Ἐπὶ τῇ προσεγγίσει τῆς τεσσαρακοστῆς ἐσφάξαμεν ἕνα μόσχον. Τὸ κρέας του εἶναι τρυφερώτατον, θὰ λιώνει στὸ στόμα σὰν κάστανο.
3. -Κάθισε, προσθέτει ὁ πατὴρ Ἡσύχιος, νὰ πάρεις καφέ, καὶ παρήγγειλεν εἰς ὑπηρέτην νὰ φέρει ἕνα. Συνάμα δὲ ἀστειευόμενος ἐπιπροσθέτει ἐπιχαρίτως: -Εἰπὲ στὸν μάγειρα νὰ βάλει δυνατὴ φωτιὰ στὸ φαΐ νὰ γίνει γρήγορα, διότι ἦλθε πεινασμένος ἀπὸ τὰς Σκήτας καὶ διατρέχομεν τὸν κίνδυνον ν’ ἀρχίσει νὰ τρώγει ἀπὸ ἡμᾶς.
4. Ἐκάθισα καθ’ ὃν χρόνον ὁ πατὴρ Κορνήλιος ἐκάγχαζε μὲ τὴν ἀστειότητα τοῦ Ἡσυχίου. Εὐθὺς δὲ κατόπιν ὁ Γερμανὸς μὲ ἠρώτησεν ἂν μετέβην εἰς τὰ ἀπόκεντρα ἐκεῖνα ἐρημητήρια, εἰς ἃ ἀναῤῥιχᾶταί τις, ὡς εἴρηται, διὰ σχοινίνων κλιμάκων. -Ὄχι, ἀπαντῶ πρὸς αὐτόν, δὲν ἠθέλησα νὰ θίξω τὴν δόξαν σου ταύτην πάτερ Γερμανέ. Σὺ ἔχεις τὴν ἱκανότητα αὐτήν. (Ἀποστέλλεται οὗτος παρὰ τῆς Μονῆς ἐκεῖ διὰ νὰ ἐπιβλέπει τοὺς ἀσκητάς, εἰσπράττει παρ’ αὐτῶν εἶδός τι δικαιώματος παραμονῆς καὶ ἄλλους ὑπηρεσιακοὺς τῆς Μονῆς λόγους).
5. -Ἔρχεσαι ἐπικαίρως, μοῦ λέγει ὁ πατὴρ Ἡσύχιος, σὲ χρειαζόμεθα. –Εἰς ὅ,τι θέλετε, θὰ μὲ εὕρητε πρόθυμον. Μοῦ δεικνύει κλητήριον θέσπισμα τοῦ εἰσαγγέλως τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ πλημμελειοδικῶν, δι’ οὗ ἐκαλεῖτο παρ’ αὐτοῦ ὁ Γερμανὸς νὰ δικασθῆ ὡς ὑπαίτιος, ὅτι ἐπετέθη ἀδίκως κατὰ μοναχοῦ τῆς γειτονικῆς Μονῆς Ἁγίου Παύλου, ἐπειδὴ εὗρεν αὐτόν ποτε ξυλευόμενον ἐκ τοῦ δάσους τῆς Λαύρας, ὅπερ διεξεδίκει ὡς ἴδιον ἐκείνη. Δὲν ἔχασε καιρὸν ὁ ἀγαθώτατος ἐκεῖνος γέρων Γερμανός, καὶ ἐπετέθη κατ’ αὐτοῦ, ἐν τῷ ζήλῳ του νὰ ὑποστηρίξει τὰ συμφέροντα τῆς Μονῆς του καὶ τοῦ ἀφήρεσε τὰ ξύλα· καὶ τοῦτο τὸ ἀντικείμενον τῆς δίκης. Εἶδον τὸ κλητήριον θέσπισμα καὶ τοῖς λέγω: -Δὲν εἶναι σπουδαῖα πράγματα, τὸ πολὺ νὰ φάει ὁ πατὴρ Γερμανός, καμία τριήμερον φυλάκισιν μεταβαίνων εἰς Θεσσαλονίκην. Καὶ οὕτω λήγει τὸ ζήτημα.
6. -Ἀκριβῶς ἐδῶ ἔγκειται ἡ σπουδαιότης, λέγει ὁ πατὴρ Ἡσύχιος. Ὁ Γερμανὸς δὲν θέλει νὰ ἐξέλθει τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε ἐξῆλθε ποτέ, ἀφ’ ἧς ἔγινε μοναχός. –Ζῶν δὲν μεταβαίνων εἰς τὸν κόσμον, προσθέτει οὗτος. Κατὰ τὴν συνείδησίν μου θὰ ἁμαρτήσω σπουδαίως, ἐὰν ἐξέλθω τοῦ Ὄρους. Θὰ εὑρεθῆ εἰς τὴν δύσκολον θέσιν ἡ κυβέρνησις νὰ μὲ φονεύσει, ἂν αὔριον, καταδικαζομένου ἐμοῦ εἰς ὀλίγων ἡμερῶν φυλάκισιν, σκεφθῆ νὰ ἐκτελέσει τὴν ἀπόφασιν καὶ βίᾳ μὲ ἀπαγάγη εἰς Θεσσαλονίκην.
7. Παρετήρησα, ὅτι ὁ γέρων ἐκεῖνος ὡμίλει σοβαρῶς καὶ ἀπὸ πεποιθήσεως καὶ ἐσκεπτόμην πόσον φοβερὸν εἶναι τὸ πεῖσμα τοῦ ἐμπνεόμενου μοναχοῦ, οἷος ὁ Γρηγόριος. Ἠπόρουν καὶ δὲν ἐγνώριζον τὶ νὰ τοῖς κάμω, καὶ τοῦ λέγω: -Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ πταίσματος, τιμωρουμένου διὰ προστίμου, ὑπῆρχε κάποια οἰκονομία, νὰ φέρναμε τὸν εἰρηνοδίκην Ἱερισσοῦ νὰ ἔκαμνεν ὡς συμβολαιογράφος ἓν πληρεξούσιον καὶ νὰ παρίστατο ἀντ’ αὐτοῦ, ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ πληρεξούσιος δικηγόρος τῆς Μονῆς, ἤδη ὅμω προκειμένου περὶ πλημμελήματος, τί νὰ γίνει; -Εἶμαι πρόθυμος, παρεξηγήσας φαίνεται, λέγεται οὗτος, νὰ ἐξοδεύσω ὅσα χρήματα θέλητε, ἀρκεῖ νὰ ἐπιτύχω νὰ μὴν μεταβῶ εἰς Θεσσαλονίκην. –Τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν εἶναι ζήτημα χρημάτων καὶ μὲ συγχωρεῖς πάτερ Γερμανέ, εἶναι ζήτημα δικαστηριακῆς τάξεως. Ἐσκέφθην ἐν τούτοις νὰ ὑποβάλω τὸ κλητήριον θέσπισμα πρὸς τὸν Εἰσαγγέλα δι’ ἀναφορᾶς μου, νὰ τοῦ ἐκθέσω ποῖος ὁ Γερμανός, καὶ τὰς ἀντιλήψεις του καὶ τὰ πιθανὰ ἐπακόλουθα ἂν κατεδικάζετο καὶ τὸν παρεκαλέσω πρὸ τῆς ἀνάγκης καὶ ἀφοῦ δὲν ἐπρόκειτο περὶ σπουδαίας παραβάσεως νὰ ἀποσύρει τὴν ὑπόθεσιν, εἰ δυνατόν. Ταῦτα εἶπον εἰς αὐτόν: -Κάμε ὅ,τι θέλεις, ἀρκεῖ νὰ μὴν ἐξέλθω τοῦ Ἁγίου Ὄρους. –Καλῶς, καὶ θὰ σὲ εἰδοποιήσω.
8. Μετὰ τὴν ἄνω ἐνέργειάν μου ἡ ὑπόθεσις αὕτη δὲν ξαναεῖδε τὸ φῶς τοῦ ἡλίου, ἀγνοῶ δὲ πῶς τὰ οἰκονόμησεν ὁ Εἰσαγγελεύς.
***
Κεφάλαιον ΛΔ΄.
1. Ἐν τῷ μεταξύ, τὸ φαγητὸν εἶχεν ἑτοιμασθῆ, μᾶς ἀννηγέλθη ὅτι ἡ τράπεζα ἦτο ἕτοιμος, οἱ συνδαιτυμόνες μου ἦσαν ὡρισμένοι, ἀνήλθομεν μετὰ τοῦ πατρὸς Ἡσυχίου καὶ Κορνηλίου καὶ ἐκαθίσαμεν εἰς αὐτήν. Ὁ μόσχος των τῇ ἀληθείᾳ ἦτο θαυμάσιος. Τὸ ζῶον ἐκεῖνο βόσκον ἐπὶ τῶν ὑπωρειῶν τοῦ Ἄθωνος εἶχε κρέας ἀρωματῶδες καὶ νοστιμώτατον.
2. Τὸ προσὸν τοῦτο τοῦ Ἄθωνος εἶχον παρατηρήσει ἀπὸ τῆς προηγουμένης ἐπισκέψεώς μου εἰς τὴν Μονὴν Λαύρας. Εὗρον τότε παρατεθέν μοι κρέας τράγου νοστιμώτατον καὶ ἠρώτησα περὶ αὐτοῦ. Εἶναι προτιμώτερον νὰ τρώγει τις τράγον τοῦ Ἄθωνον ἢ ἀρνάκι γάλακτος ἄλλοθεν. Τοῦτο εἶναι γνωστὸν ἐν Θεσσαλονίκῃ, ὅπου ὁ τράγος τῆς Λαύρας τιμᾶται ὁλόκληρον δραχμὴν περισσότερον ἀπὸ τὸ ἀρνάκι γάλακτος ἄλλων μερῶν. Τὸ γεῦμα ἐκεῖνο διῆλθον ἐν μέσῳ τῶν εὐφυολογούντων συνδαιτυμόνων μου εἰς βάρος τῶν ἀσκητῶν των καὶ τῆς ξενίας, ἣν μοὶ παρέσχον. Εἰς μάτην ἔλεγον εἰς αὐτοὺς ὅτι οἱ ἀτυχεῖς μὲ ἐπεριποιήθησαν, ὡς καὶ ὄντως εἶχε τὸ πρᾶγμα. Διαρκοῦντος τοῦ γεύματος, παρεκάλεσα αὐτοὺς νὰ μοὶ δώσωσι μετ’ αὐτὸν μίαν λέμβον, ἵνα μὲ μεταφέρει εἰς τὴν Μονὴν Ἰβήρων.
3. -Δὲν κάθεσαι νὰ μᾶς κάμεις δύο-τρεῖς ἡμέρας συντροφιά; -Ἤδη θὰ ὑπάγω καὶ θὰ ἐπανέλθω ἐντὸς ὀλίγου μὲ πρόγραμμα παραμονῆς ἐπὶ ἑβδομάδα. -Ἡ λέμβος θὰ εἶναι ἕτοιμος, ἐν τούτοις θὰ ἐπροτιμούσαμε νὰ ἔμενες. -Ἔχω νὰ ἐνεργήσω καὶ διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ πατρὸς Γερμανοῦ, ἀφοῦ ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἀφοῦ προσήγγισεν ἡ δικάσιμος. -Ἀφοῦ ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα, πήγαινε στὴν εὐχὴν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ σὲ ἀναμένωμεν νὰ ἔλθεις νὰ καθίσεις μίαν ἑβδομάδα νὰ μᾶς κάνεις συντροφιά. Ὑπεσχέθην τοῦτο χωρὶς ὅμως νὰ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ἠδυνάμην νὰ εὑρεθῶ συνεπὴς πρὸς τὰ ὑποσχεθέντα.
4. Μετὰ τὸ λαμπρὸν ἐκεῖνο γεῦμα καὶ τὴν λῆψιν καφέ, ἀπεχαιρέτησα τοὺς θαυμασίους ἐκείνους ἀνθρώπους, καὶ ηὐχαρίστησα θερμῶς αὐτοὺς διὰ τὴν περιποίησίν των, καὶ προθυμίαν των καὶ κατῆλθον εἰς τὴν παραλίαν. Ἡ λέμβος ἀνέμενε· μετὰ μία ὥραν εὑρισκόμην εἰς τὴν Ἰβήρων, ὁπόθεν ἔφιππος ἀνῆλθον εἰς Καρυάς.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου