Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗΣ ΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ.

 

Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗΣ ΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ.

Στὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Κυριακοῦ τῆς Λαυριωτικῆς Κοινοβιακῆς Σκήτης τοῦ Τιμίου Προδρόμου, φυλάσσεται εἰκὼν τῆς Θεοτόκου Ἀχειροποίητη καὶ θαυματουργός, τῆς ὁποίας τὸ ἱστορικὸ ἔχει ἐν συνόψει ὡς ἑξῆς:

Οἱ πρωτοστατήσαντες στὴν ἀνέγερση τῆς Σκήτης, ἱερομόναχοι Νήφων καὶ Νεκτάριος, τὸ ἔτος 1863, ταξίδεψαν στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα τους τὴν Μολδοβλαχία, χάριν συνεχίσεως τῆς συλλογῆς ἐλεῶν, πρὸς ἀποπεράτωση ἔργων ποὺ ἔμεναν ἀκόμα ἡμιτελῆ· εἶχαν δὲ καὶ τὴν πρόσθετη φροντίδα νὰ ἀναζητήσουν τὸν καλλίτερο, εἰ δυνατόν, ἁγιογράφο τῆς χώρας των γιὰ νὰ ἀναθέσουν σὲ αὐτὸν τὴν ἁγιογράφηση εἰκόνος τῆς Θεοτόκου, ὥστε καὶ ἡ «καταγωγή» της νὰ τοὺς προσπορίζει τιμὴ καὶ πρόσθετη χαρά, ἀλλὰ κυρίως γιὰ νὰ τὴν τοποθετήσουν σὲ εἰδικὸ προσκυνητάρι καὶ σὲ δεσπόζουσα θέση τοῦ Κυριακοῦ τους. Φρονοῦσαν πὼς ἔτσι θὰ ἱκανοποιοῦσαν τὴν ψυχικὴ ἀνάγκη τῆς ἀδελφότητός των -ἡ ὁποία, ἀφοῦ λόγῳ τοῦ ὅλως νεοϊδρύτου τῆς Σκήτης, δὲν εὐμοιροῦσε νὰ κατέχει οὔτε μία θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, πρᾶγμα ποὺ τοὺς λυποῦσε ὡς καταφανῶς ὑστεροῦντας σὲ αὐτὸ τὸ θέμα- νὰ ἀποκτήσει πρὸς προσκύνηση τὴν περὶ ἧς πρόκειται μεγάλη καὶ ἐξαιρέτου τέχνης καὶ ὡραιότητος « δική» τους Παναγία.

Μετὰ ἀπὸ ἀναζητήσεις καὶ συλλεγεῖσες πληροφορίες, ἐντόπισαν στὸ Ἰάσιο καὶ ἦλθαν σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν ἡλικιωμένο καὶ εὐλαβέστατο Ἕλληνα ἁγιογάφο Γεωργάκη Νικόλαο καὶ τοῦ ἀνέθεσαν τὴν φιλοτεχνία, θέτοντας ὅμως ἐξ εὐλαβείας τὸν ὅρο νὰ ἐργάζεται ὅλως διόλου νηστικὸς ὅσες ὧρες τὴν ἡμέρα θὰ μποροῦσε νὰ ἀντέχει καὶ πάντως καθόλου μετὰ ἀπὸ τὴν λῆψη φαγητοῦ. Ἦτο πιστὸς καὶ θεοφοβούμενος ὁ ἁγιογράφος, καὶ καθόλου δὲν δυσκολεύτηκε νὰ ἀναλάβει τὴν παραγγελία καὶ νὰ ἐπιληφθεῖ τῆς ἱερότητος τοῦ ἔργου, ἀφοῦ πολὺ κάλα γνώριζε ὅτι ἔτσι ἔκαναν ὅλοι οἱ καλοὶ καὶ θεοσεβεῖς ἁγιογράφοι τῆς ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξίας μας τὸ πάλαι.

Ὅλα, καὶ ἐν ὅῳ ὁ Νικόλαος καταγινόταν ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ μὲ τὰ τῆς ἱστορήσεως τοῦ σώματος καὶ τῶν ἐνδυμάτων τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ ἐν ἀγκάλαιςΤης Κυρίου Ἰησοῦ, τὰ πράγματα ἔβαιναν καλῶς. Παραδόξως ὅμως, ὅταν καταπιάσθηκε μὲ τὴν ἁγιογράφηση τῶν Προσώπων, αἰσθάνθηκε παράδοξη δυσκολία ἐργασίας καὶ ἱκανότητος κατάσταση τὴν ὁποία δὲν μποροῦσε νὰ ἐξηγήσει καὶ ἡ ὁποία, ἀντὶ βλετιώσεως, ὅλο καὶ χειροτέρευε. Σὲ ἀπορία καὶ ἀδημονία βρέθηκαν καὶ οἱ πατέρες, ποὺ ἤλπιζαν ἔγκαιρη τὴν ἀποπεράτωση τῆς ἱστορήσεως τῆς εἰκόνος.

Λέγεται ὅτι, τὸ ἁγιογραφεῖο καὶ τὴν παραδόξως μὴ ἀποπερατουμένη εἰκόνα, ἐπισκέφθησαν καὶ εἶδαν ὁ ἐν Ἰασίῳ παρεπιδημῶν Μητροπολίτης Πενταπόλεως Νεῖλος καὶ ὁ συνοδός του, ἁγιορείτης ἱερομόναχος Γρηγόριος Ἐσφιγμενίοτης, καὶ ἀπόρησαν καὶ αὐτοὶ γιὰ τὴν δυσερμήνευτη ἀδυναμία τοῦ φημισμένου ἁγιογράφου. Τελικῶς, τὸν συνεβούλευσαν νὰ μὴν ἀπελπισθῇ καὶ παραιτηθῇ τῆς προσπαθείας, καὶ ἂν τελικῶς διεπίστωνε καθοριστικὴ ἀδυναμία ἀποπερατώσεως, τότε οἱ πατέρες θὰ ἀνέθεταν τὴν τελείωσή της σὲ κάποιον ἐκ τῶν ἐξαιρέτων ἁγιογράφων τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ὁ Νικόλαος, λυπούμενος βαθύτατα γιὰ τὴν προκύασα κατάσταση, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀναχώρηση τῶν ὡς ἀνωτέρω ἐπισκεπτῶν, κάλυψε τὴν εἰκόνα μὲ καθαρώτατο πανί, καὶ ἐπεδόθη μὲ ζέουσα καρδία σὲ προσευχὴ πρὸς τὴν Θεοτόκο καὶ τὸν Κύριο καὶ πολλὲς γονυκλισίες. Ἔτσι προσευχήθηκε μέχρι τὰ μεσάνυκτα, ὁπότε κατάκοπος ἀπεσύρθη στὸ ὑπνοδωμάτιό του γιὰ νὰ κοιμηθῇ.

Τὸ πρωΐ, μπῆκε στὸ ἐργαστήριο καὶ ἄρχισε νὰ ἑτοιμάζει τὰ χρώματα καὶ τὰ πινέλλα του γιὰ νὰ ἀρχίσει σὺν Θεῷ τὴν ἐργασία. Προτοῦ ὅμως κάνει τίποτα ἄλλο, στάθηκε πρὸ τῆς εἰκόνος, καὶ μὲ πόνο ψυχῆς παρακάλεσε τὴν Παναγία νὰ τὸν φωτίσει καὶ βοηθήσει στὸν τελειωμὸ καὶ τοῦ ἁγίου προσώπου Της καθὼς καὶ τοῦ Υἱοῦ Της. Ὕστερα, πλησίασε καὶ σήκωσε το κάλυμμα, καί, ὦ τοῦ θαύματος, βλέπει τὰ πρόσωπα τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Κυρίου νὰ εἶναι ἐκπάγλως αὐτοζωγραφισμένα, ὅπως ἀκριβῶς τὰ βλέπουμε σήμερα!

Τὸ θαυμάσιο αὐτὸ γεγονός, διαδόθηκε ἀμέσως σὲ ὅλη τὴν πόλη καὶ τὰ πέριξ, ὁ δὲ τότε Μητροπολίτης Μολδαβίας Καλλίνικος καὶ ὅλος ὁ κλῆρός του, ἔσπευσαν σὲ προσκύνηση τῆς ἁγίας Εἰκόνος. Διετάχθησαν δὲ ἀμέσως σὲ ὅλη τὴν ἐπαρχία του τελετές, παρακλήσεις καὶ λιτανεύσεις, ὁπότε καὶ γνώρισαν ἰδίοις ὄμμασι οἱ πιστοὶ πολλὰ θαύματα, τὰ ὁποῖα ἐπετέλεσε ἡ Κυρία Θεοτόκος διὰ τῆς οὐτωσὶ ἀχειροποιήτου εἰκόνος Της. Ἀκολούθως, τὴν μετέφεραν οἱ Πατέρες μὲ πολλὲς τιμὲς στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν ἐνεθρόνισαν στὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Κυριακοῦ. Οἱ Ῥουμανικῆς καταγωγῆς ἀσκηταί, ἔχουν καταγεγραμμένα πάρα πολλὰ θαύματά της καὶ τὰ διηγοῦνται στοὺς προσκυνητάς.

***