ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ 1969. Κεφάλαιον Α΄. Ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα ὁ Θεὸς κελεύει

 

ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ

(ΙΣΤΟΡΙΑ-ΚΕΙΜΗΛΙΑ-ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ)

Προηγουμένου Εὐθυμίου Παντοκρατορινοῦ-Πρέπη, Ἀθῆναι, 1969

 

Κεφάλαιον Α΄. Ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα ὁ Θεὸς κελεύει

Πόσο σωστὰ εἶναι τὰ θεόπνευστα λόγια τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ οἱ βαθυστόχαστες ἐκφράσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἀδιάψευστα τεκμήρια, γιὰ τὶς ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας καὶ βρίσκουν τὴν πραγματοποίησίν τους μέσα στὶς ἐκδηλώσεις τῆς καθαρῆς καὶ γνήσιας χριστιανικῆς ζωῆς.

Μία τέτοια ἀκριβῶς περίπτωσις συνέβη καὶ σὲ μένα, γιατὶ ἐφαρμόστηκε τελείως ἡ ἱερὰ ῥῆσις: «Ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα ὁ Θεὸς κελεύει». Πλήρως δὲ ἐφαρμόστηκε τὸ ψαλμικό: «Δώη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρῶσαι», «Τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν Κύριον, πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν».

Αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν πραγματικότητα στὴν προκειμένη περίπτωση, γιατὶ ὁ Κύριος μὲ ἀξίωσε νὰ ἐκπληρώσω τὴν ἱερὴ ἐπιθυμία μου καὶ τὸν θερμό μου πόθο, ποὺ δὲν ἀπέβλεπε σὲ τίποτ’ ἄλλο, παρὰ νὰ βρῶ, νὰ ζήσω καὶ νὰ νιώσω τὴν ἔμπρακτη ἐκδήλωση καὶ ἐφαρμογὴ τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, μέσα στὰ χρυσὰ πλαίσια τῆς ἁγίας μας Ὀρθοδοξίας.

Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔγινε γιὰ νὰ τὰ βρῶ ἐκεῖ ποὺ νόμιζα. Ἀλλὰ ὁ Κύριος, ποὺ οἱ σωστικὲς καὶ σωτήριες βουλές Του διαφέρουν ἀμέτρητα ἀπὸ τὶς δικές μας σκέψεις, μοῦ παρουσίασε στὸ ταξίδι μου σὰν ἀγαθὸ ἄγγελο, τὸν καλὸ ἀδελφὸ Παῦλο, ποὺ σὰν ἔλαφος μοῦ ὑπέδειξε νὰ βρῶ τὶς κρυστάλλινες πηγὲς «τῶν ζωηρῶν ναμάτων».

Πραγματικά, ἡ συνάντησίς μας στὸ πλοῖο ποὺ θὰ ταξίδευα στὸ μέρος ποὺ νόμιζα, ὅτι θἄβρισκα ἐκεῖνο ποὺ ζητοῦσα, ἦταν γιὰ μένα μία πραγματικὴ οἰκονομία Θεοῦ, μπροστὰ τὴν ὁποία αἰσθάνθηκα τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπακούσω γι’ αὐτὸ καὶ διέκοψα ἢ μᾶλλον ματαίωσα τὸ ταξίδι μου.

-Εἶμαι σὲ θέση, μοῦ εἶπε ὁ ἀγαπητὸς Παῦλος, ἀφοῦ αὐτοσυστηθήκαμε καὶ τοῦ μίλησα γιὰ τὸ πρόγραμμά μου καὶ γιὰ τὸν σκοπὸ τοῦ ταξιδιοῦ μου, νὰ σὲ πληροφορήσω, ὅτι εἶναι ἀμφίβολη ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ θεαρέστου σκοπού σου μὲ τὴν κατεύθυνση ποὺ σκέφθηκες νὰ ἀκολουθήσεις, γιατὶ γνωρίζοντας τὶς ἐκεῖ συνθῆκες, εἶμαι βέβαιος, ὅτι πολὺ ἐλάχιστα πνευματικὰ κέρδη θὰ ἀπεκόμιζες καὶ αὐτὰ τυπικῆς καὶ ἐντυπωσιακῆς μορφῆς. Μὰ θὰ σοῦ ὑποδείξω ἐγὼ τὴν μοναδικὴ στὴν οἰκουμένη περιοχὴ τῆς ἱερᾶς Χερσονήσου τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω, ποὺ θεωρεῖται καὶ εἶναι ἡ ἀληθινὴ «Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας», καὶ προμαχών, καὶ σωστικὴ κιβωτὸς τῆς ἀμωμήτου μας πίστεως, καὶ τὸ διαλεχτὸ «Περιβόλι τῆς Παναγίας», ποὺ ζήτησε σὰν κλῆρο ἡ ἴδια  ἀπὸ τὸν Σωτῆρα Υἱόν Της. Ἐκεῖ θὰ βρῆς τὸ ποθούμενον.

Τὸν εὐχαρίστησα εἰλικρινὰ ἐκδηλώνοντας τὴν εὐγνωμοσύνη μου, ὅπως ἔπρεπε κάνοντας δῆθεν, ὅτι κάτι ζητάω, στάθηκα παράμερα σὲ ἕνα ἥσυχο μέρος καὶ προσευχηθήκα στὸν Θεὸ γιὰ τὸ δῶρον τῆς ψυχικῆς ἀγαλλίασης, γιατὶ ὁδήγησε τὰ βήματά μου «εἰς ὁδὸν Σωτηρίας».

Γύρισα ἀμέσως καὶ ὁ καλὸς ἀδελφὸς βλέποντας στὸ πρόσωπό μου ὅλη τὴν πνευματικὴ ἱκανοποίηση ποὺ καθρεφτιζότανε σ’ αυτὸ ἀπὸ τὸν ἐσωτερικό μου κόσμο, μοῦ μιλάει μὲ τὸ μικρό μου ὄνομα τώρα, λόγω τῆς ἀδελφικῆς ἐγκαρδιότητας ποὺ δημιουργήθηκε μεταξύ μας, ἔπειτα ἀπὸ τὴν συντυχία μας καὶ μοῦ λέει:

-Ἀγαπητέ μου δὲν ἀρκοῦν αὐτὰ ποὺ εἶπα μέχρι τώρα, μὰ πρέπει νὰ σοῦ ὁλοκληρώσω τὸ ἐνημερωτικὸ σχέδιο πορείας ποὺ θὰ ἀκολουθήσεις, γιὰ νὰ μὴν καταδικαστῆ ἡ προσπάθειά σου σὲ ἀποτυχία. Θὰ σοῦ συστήσω λοιπόν, ἕνα φίλο μου γνώστη τῶν πραγμάτων καὶ συγγενῆ ἑνὸς προϊσταμένου μιᾶς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ ἡ προθυμία του καὶ ἡ καλὴ προαίρεσις εἶναι τέτοια, ποὺ δὲν θὰ διστάσει νὰ σὲ συνοδεύσει ἐκεῖ καὶ νὰ σὲ συστήσει καταλλήλως, γιὰ νὰ ἐπιτύχει ὁ σκόπος σου.

Γνώρισα τὴν μεγαλύτερη χαρά, ὅταν μὲ σύστησε κατόπιν στὸν φίλο ποὺ μοὔλεγε καὶ ὅταν ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἱερά μου προσπάθειαν, δέχτηκε νὰ μὲ συνοδεύσει στὸ Ἅγιον Ὄρος.

Θεέ μου! Πόσον οἱ θεῖες ῥήσεις, ἡ μία κατόπιν τῆς ἄλλης, βρίσκουν τὴν ἐκπλήρωσή τους γιὰ κεῖνον, ποὺ οἱ σκοποὶ καὶ οἱ διαθέσεις του ἀποβλέπουν «ὄντως τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν Θεόν, πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν».

Πρὶν ξεκινήσουμε προσευχήθηκα εἰς τὴν Κυρίαν Θεοτόκον, Προστάτιδα καὶ Ἔφορον τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπως μὲ εἶχε πληροφορήσει ὁ φίλος Παῦλος, ὅτι εἶναι ἡ Παναγία καὶ τὴν παρακάλεσε νὰ μὲ ἀξιώσει νὰ μὲ δεχτῆ, σὰν τὸν πιὸ ταπεινὸ προσκυνητή Της καὶ νὰ γυρίσω μὲ πολλοὺς πνευματικοὺς καρπούς, καὶ μὲ πλήρη γνῶσιν καὶ καταρτισμόν, ὥστε νὰ μεταλαμπαδεύσω ἐγὼ ὁ ἐλάχιστος, τὸ φῶς τῆς ἀρετῆς καὶ τὸ ἄρωμα τῆς ἁγιότητος, ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὸν ἱερὸν καὶ θαυμαστὸν αὐτὸν τόπον.

Καὶ τὸ ταξίδι μας ἄρχισε.