Κεφάλαιον Μ΄. Ἄνοδος εἰς τὴν Μονὴν Βατοπεδίου διὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου.
1. Παρῆλθον αἱ τρεῖς ἡμέραι ἐν Καρυαῖς, αἱ μεσολαβοῦσαι μέχρις τῆς παραμονῆς τῆς πρώτης τοῦ ἔτους καὶ μετὰ μεσημβρίαν τῆς ἡμέρας ταύτης μετέβην εἰς τὸ Κονάκιον τῆς Μονῆς Βατοπεδίου, προκείμενου ὡς προεκανονίσθη, μετὰ τοῦ πατρὸς Εὐλογίου νὰ μεταβῶμεν εἰς αὐτό. -Ἕτοιμος, ἐρωτῶ αὐτόν. -Ἕτοιμος, ἀπαντᾶ οὗτος, ὅστις εἶχε περιβληθῆ τὰ ἑορτάσιμά του.
2. Ἱππεύσαμεν ἐπὶ δύο ζώων καὶ διὰ τῆς γνωστῆς μοι πλέον ὁδοῦ, ἐτράπημεν πρὸς τὸ Βατοπέδιον.
3. Μετὰ ὥρας δύο καὶ τέταρτον, καὶ περὶ ὥραν πέμπτην ἀπογευματινὴν ἀφίχθημεν ἐκεῖ, καὶ κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ Συνοδικόν, νὰ χαιρετήσω τοὺς ἐκεῖ ἀναμένοντας γέροντας, εἰδοποιηθέντας τηλεφωνικῶς, ὅτι θὰ μετέβαινον ἐκεῖ. Οὗτοι μὲ ὑπεδέχθησαν λίαν φιλοφρόνως, μοῦ ἔκαμαν παράπονα διότι ἐγύρισα σχεδὸν τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν Μονήν των ἄφησα νὰ ἐπισκεφθῶ τελευταίαν.
4. -Μά, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὴν Μονήν σας ἐπεσκέφθην πρώτην. Δὲν λογίζεται ἐπίσκεψις ἡ ἐκ τῆς Μονῆς των δίοδος μου, μοὶ εἶπον, καθ’ ὅσον δὲν τοῖς ἐδόθη καιρὸς νὰ μὲ γνωρίσωσι καλῶς καὶ μὲ περιποιηθῶσιν, οὗτε εἶδον τὰς βιβλιοθήκας, φιλολογικοὺς καὶ ἱστορικούς των θησαυρούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς πραγματικοὺς θησαυρούς, ἐννοῶν τὸ θησαυροφυλάκιον. Ἐγένετο λόγος περὶ τῶν κατὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος περιηγήσεών μου, καὶ τοῖς ἐξέθεσα τὰς ἐξ αὐτῶν ἐντυπώσεις μου.
5. Μοῦ εἶπον , ὅτι ἔχουσι καὶ οὗτοι Σκήτην, ἐν τῇ ὁποίᾳ γίνονται ὡσαύτως θαυμάσια ἔργα, ζωγραφικῆς καὶ ξυλογλυπτικῆς. Τοῖς ὑπεσχέθην δὲ ὅτι θὰ ἐπεσκεπτόμην καὶ ταύτην προσεχῶς.
***
Κεφάλαιον ΜΑ΄. Ξενάγησις ἀναλυτικὴ εἰς τὴν ἐκκλησίαν τῆς Μονῆς.
1. Μετὰ τὴν ὑποδοχὴν ταύτην μοῦ ὥρισαν, λόγῳ τιμῶν, ὡς ξεναγούς μου, δύο προϊσταμένους μοναχούς. Παρεκάλεσα δὲ τούτους ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης ν’ ἀρχίσωσι καὶ νὰ μοὶ δείξωσι τὰ ἀξιοθέατά των. Μετέβημεν εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν, ὅπου τοῖς εἶπον τὰ περὶ τῆς Πλακιδίας ὅτι τὰ ἐγνώριζα καὶ παρεκάλεσα νὰ τραπῶμεν εἰς ἄλλα.
2. Οἱ ξεναγοί μου κατόπιν μοὶ ὑπέδειξαν εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ τύπου Παραμυθία, ἐν τῇ ὁποίᾳ παρετήρησα τὸν Χριστὸν ὡς βρέφος, οὐχὶ ἤρεμον καὶ ἐν τῇ συνήθῃ στάσει, ἀλλ’ ἐξοργισμένον ἐν τῇ ἀγκάλῃ τῆς Παναγίας, μὲ ἀνατσουτσουρωμένας τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς του. Μοὶ λέγουσιν: -Κάποτε, Ἄβαροι ἐπιδρομεῖς ἦλθον εἰς τὴν Μονήν, καὶ περιεκύκλωσαν αὐτὴν ἀπὸ τῆς νυχτός, ἵνα τὴν ληστεύσωσι καὶ ἐκτύπησαν, ἐν ᾧ χρόνῳ ἀκόμη δὲν εἶχεν ἐξημερώση, εἰς τὸν Πορτάρη νὰ τοὺς ἀνοίξει. Οὗτος, ἀνύποπτος ὤν, ἔσπευσε κάτωθι τῆς Παναγίας, ὅπου εἶχον κρεμασθῆ αἱ κλεῖδες, ἵνα παραλάβει αὐτὰς καὶ ἀνοίξει, ὅτε ἡ Παναγία φωνάζει, ἐν τῇ φιλευσπλαγχνίᾳ τῆς πρὸς αὐτόν: «Μὴν ἄνοίξεις, ἔξωθι καιροφυλακτοῦν πειρατὲς Ἄβαροι». Ἐν ᾧ ὁ Χριστός, θέλων νὰ τιμωρήσει τοὺς παρεκτραπέντας εἰς ἄσεμνον βίον μοναχούς, ἤγειρε τὴν χεῖρά του ἵνα ἐμποδίσει τὴν Παναγίαν νὰ ὁμιλήσει κλίνων τὸ στόμα της, ἀλλὰ δὲν ἐπρόλαβε καὶ ἔτσι ἡ Μονὴ ἐσώθη. Ἐκ τούτου ἡ στάσις αὕτη τοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἀνωτέρῳ λόγοι τῆς Παναγίας εἰσὶ γεγραμμένοι κάτωθεν αὐτῆς.
3. Ὄπισθεν τῆς εἰκόνος ταύτης παρετήσα πολλὰς μικρὰς τολύπας τριχῶν, κεχωρισμένας μετάξυ των, κολλημένας ἐκεῖ. Μοῦ ἐδόθη δὲ περὶ αὐτῶν ἡ ἐξήγησις, ὅτι ἐκεῖ γίνεται ἡ κουρὰ τὼν μοναχῶν καὶ αἱ κοπτόμεναι ἐκ τῆς κόμης αὐτῶν τρίχες ἐναποτίθενται ἐκεῖ.
4. Κατόπιν, μὲ ὡδήγησαν πρὸ ἄλλης εἰκόνος τῆς Παναγίας καὶ συγχρόνως μοὶ ὑπέδειξαν πλαίσιον ἐκ ξύλου φέρον ὕελον εἰς τὴν μίαν πλευράν, μήκους τοῦτο πεντήκοντα ἑκατοστῶν περίπου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπῆρχε πῆχυς ἀνθρωπίνης χειρός, αἱ σάρκες τῆς ὁποίας ἐν πολλοῖς εἶχον φαγωθῆ ὑπὸ σάρακος. Μοὶ ἐδόθη δὲ περὶ αὐτοῦ ἡ ἐξήγησις ὅτι πρὸ ἑκατὸν καὶ πλέον ἐτῶν, ἱεροδιάκονός τις, θυμωθεὶς κατὰ τῆς Διοικήσεως τῆς Μονῆς, διὰ μαχαίρας μετέβη καὶ ἐκτύπησε περὶ τὸ πρόσωπον τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ ἐκ τοῦ χτυπήματος καὶ τοῦ γενομένου τραύματος ἔῤῥευσεν ἄφθονον αἷμα, ὅπερ ἀκόμη διακρίνεται. Πρὸς τιμωρίαν του δέ, ἡ χάρις τῆς Παναγίας συνετέλεσε νὰ κοπῆ εὐθὺς μετὰ τὸ γεγονός, ἡ πλήξασα χείρ του καὶ κολλήσει αὕτη ἐπὶ τῆς εἰκόνος του.
5. Ἐκεῖθεν, μετὰ διαφόρους ἄλλας λεπτομερείας ἤσσονος σπουδαιότητος, παρετηρήσαμεν τὴν μεγάλην θύραν τῆς εἰσόδου τῆς ἐκκλησίας, κεκαλυμμένον ἐκ μεταξωτοῦ βελούδου, μήκους πέντε μέτρων τοὐλάχιστον καὶ πλάτους δύο καὶ ἥμισυ, ἐφ’ οὗ εἶχον κεντηθῆ μὲ καλαισθησίαν καὶ θαυμασίαν τέχνην, ὁ Κωνσταντῖνος καὶ ἡ Ἑλένη κρατοῦντες τὸν Σταυρόν. Τὸ βελοῦδο χρώματος βυσσινί, τὰ δ’ ἐπ’ αὐτοῦ κεντήματα κίτρινα. –Τί ἐντύπωση σᾶς δίδει τὸ ἔργον τοῦτο;-Ὅτι εἶναι νεώτατον ἔργον ἀγορασθὲν ἀρτίως ἐξ εὐρωπαϊκοῦ τινος καταστήματος. –Καὶ ἐν τούτοις, εἶναι ἔργον βυζαντινόν, γενόμενον ἐν Κωνσταντινουπόλει πρὸ ὀκτακοσίων περίπου ἐτῶν, ὁπότε καὶ ἐδωρήθη εἰς τὴν Μονήν μας. Ἐθαύμασα τὴν στερεότητα τοῦ ὑφάσματος καὶ τὴν τῶν χρωμάτων καὶ τὴν τέχνην τοῦ κεντήσαντος αὐτό.
6. Εὕρηνται ἐν τῇ Μονῇ, πλεῖστα ὅσα τοιαῦτα ἐξ ὑφασμάτων ἀφιερώματα μεγάλης ἀξίας, ἐπιμελῶς φυλασσόμενα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα ἐξάγονται καὶ διακοσμεῖται δι’ αὐτῶν ἡ ἐκκλησία. Μέχρι τότε εἶχον τὴν ἀντίληψιν ὅτι οἱ ἐπιτάφιοι οἱ χρυσοΰφαντοι καὶ ἀργυροΰφαντοι εἶναι ἐπινόησις καὶ ἔργα τῶν Ῥώσων. Ἐν Βατοπεδίῳ ὅμως εἶδον τοιούτους τελειοτάτης τέχνης τῆς βυζαντινῆς ἐποχῆς καὶ ἐπείσθη οὕτως οἱ Ῥῶσσοι ἁπκῶς ἀντέγραψαν καὶ ἐν τῷ θέματι τούτῳ τοὺς Βυζαντινούς.
7. Ἐντὸς τῆς ἐκκλησίας ὡσαύτως καὶ τοῖς διαφόροις διαμερίσμασιν αὐτῆς, μοὶ ὑπεδέχθεισαν ἡ ἱερὰ καὶ θαυματουργὸς Ζώνη τῆς Παναγίας, χρυσοΰφαντος. Ποσάκις λέγεται ἐφάνη ἡ θαυματουργὸς αὐτῆς ἐπενέργεια; Κάποτε, ἡ Κωνσταντινούπολις, κατετρύχετο ὑπὸ φοβερᾶς χολέρας. Οἱ Κωνσταντινουπολῖται, ἀδημονοῦντες, ἐκάλεσαν ἐκ Βατοπεδίου τὴν ἱερὰν Ζώνην. Μόλις ἔφθασαν ἐκεῖ οἱ μοναχοί, ὁ κόσμος τὴν ὑπεδέχθη μετὰ μεγάλης θρησκευτικῆς εὐλαβείας καὶ ἐν πομπῇ ἐχούσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Πατριάρχην, ὅστις προσεφέρθη νὰ κάνει μόνος του τὴν λειτουργίαν, ἣν καὶ ἔκαμε καὶ μεθ’ ἣν ἐπηκολούθησε παρ’ αὐτοῦ ἁγιασμός. Κατόπιν τούτων τόσο θαυματουργὸς ἦτο ἡ ἐπενέργειά της, ὥστε ἡ χολέρα κατέπαυσεν ἀμέσως!
***
Κεφάλαιον ΜΒ΄. Περὶ Ῥότσιλδ, Ἀβάτου καὶ Ἀνδρέου Συγγροῦ.
1. Ἐκτὸς ταύτης μοὶ ὑπεδείχθησαν διάφορα χρυσᾶ δισκοπότηρα, τὸ μεγαλύτερον τῶν ὁποίων ἐξ ἰάσπιδος, οὕτινος ἡ κάτωθεν λαβὴ ἐκ χρυσοῦ. Ὁ ἴασπις εἶναι λίθος μᾶλλον χρώματος μπλέ, ἐλαφρῶς διαφανής, διὰ τοῦ δισκοποτήριου τούτου, ἔχοντος τὴν ἰδιότητα νὰ καθιστᾶ ἀκίνδυνον τὸ δηλητήριον. Τοῦτο, λέγεται, κάποτε ὁ πολὺς Ῥότσιλδ, ἀφιχθεὶς μὲ τὴν θαλαμηγόν του εἰς Βατοπέδιον, προσεφέρθη νὰ ἀγοράσει, καταβαλλὼν 300.000 δραχμάς, ἀλλ’ οἱ μοναχοὶ τοῦ ἀπήντησαν: -Δίδομεν καὶ ἡμεῖς ἄλλας τριακοσίας χιλιάδας δραχμάς, ἐὰν εὑρεθῆ ἄνθρωπος νὰ μᾶς φέρει ἄλλο ἓν τοιοῦτον.
2. Ὁ ἄνω ἐξιστορούμενος σεβασμὸς τῶν μοναχῶν πρὸς τὰ κειμήλια καὶ βιβλία, δὲν εἶναι ἀτυχῶς ἀπόλυτος. Ὑπάρχει τὸ παράδειγμα, ὅτι κάποτε καὶ κατὰ καιρούς, ὡς παρ’ ἄλλων μοναχῶν ἔμαθον, ἐν Βατοπεδίῳ διετέθησαν ἀντὶ ἁδροτάτης ἀμοιβῆς ἰδίᾳ βιβλία, εἰς Εὐρωπαίους ἐπισκέπτας ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. Σημειωθήτω ὅτι τοῦτο ἤκουσα μόνον ἐν Βατοπεδίῳ, ἔχω ὅμως λόγους νὰ πιστεύω ὅτι ἐγένετο καὶ εἰς ἄλλας Μονάς, πάντως εἰς σπανιωτάτας περιστάσεις.
3. Εἶχεν ἤδη ἀρκετὰ προχωρήσει ἡ ἑσπέρα, καὶ μὴ διακρίνοντες πλέον ἐκ τοῦ ἐπερχομένου σκότους καλῶς τ’ ἀντικείμενα, διεκόψαμεν διὰ τὰς μετὰ μεσημβρινὰς ὥρας τῆς ἑπομένης.
4. Μοῦ ἐγεννήθη ἡ ἀπορία καὶ ἠρώτησα αὐτοὺς νὰ μάθω ἐὰν ἐκεῖ καὶ κατὰ πόσον ἐτηρήθη μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τῆς Πλακιδίας εἰς Βατοπέδιον, τὸ Αὐτοκρατορικὸ Διάταγμα τοῦ Ἀρκαδίου, περὶ μὴ εἰσόδου τῶν γυναικῶν εἰς Βατοπέδιον καὶ ὅλον τὸ Ἅγιον Ὄρος. Μοῦ ἀπήντησαν δὲ οἱ ξεναγοί οὗτοι, ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦτο τηρεῖται πιστῶς μέχρι σήμερον. Ὅτι, κάποτε κατὰ τὸν Μεσαίωνα, ἐν καιρῷ πολέμου, γυναικόπαιδα εἰσῆλθον ἵνα σωθῶσιν εἰς αὐτό, ἀλλὰ μόλις ἀποκατασταθέντων τῶν πραγμάτων, ταῦτα ἐξεβλήθησαν ἐκεῖθεν.
5. Μοῦ ἀνέφερον ἐν τέλει, καὶ κάποιαν πρὸ ὀλίγων ἐτῶν περίπτωσιν καὶ γενομένην παράβασιν τοῦ Ἀβάτου. Ἤτοι, ὅτι ὁ πρότινων ἐτῶν, ἐν ᾧ ὁ ἀείμνηστος Ἀνδρέας Συγγρός, ἔπλεε πρὸ τοῦ λιμένος Βατοπεδίου μετὰ τῆς συζύγου του, παρακολουθούσης ταύτης ἀπὸ τῆς θαλαμηγοῦ των τὸ Ἅγιον Ὄρος, εἰς ὃ δὲν τῆς ἐπετρέπετο νὰ ἐξέλθη, κατελήφθη ὑπὸ σφοδρᾶς τρικυμίας. Ὁ Συγγρός, παρεκάλεσε θερμῶς τοὺς μοναχοὺς νὰ τοῦ ἐπιτρέψωσι καὶ ἐξαγάγει εἰς τὴν Μονὴν τὴν κυρίαν του, ἀλλὰ οἱ μοναχοί, καίτοι κατιδόντες τὴν ἀνάγκην, συγκατατέθησαν μόνον νὰ μείνει αὕτη εἰς οἰκίσκον, ἐπὶ τοῦ λιμενοβραχίονος εὑρισκομένου κεκλεισμένη, μέχρις οὗ παρέλθη ἡ τρικυμία, ὅπερ καὶ ἐγένετο.
6. Ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως ταύτης, μοῦ ἀνέφερον, ὅτι φανατικοί τινες πριγκήπισαι Ῥωσσίδες, εἰς σπανίας περιστάσεις, ἐνεδύθησαν ἀνδρικὰ καὶ οὕτω, ὡς ἄνδρες, ἐπεσκέφθησαν τὸ Ἅγιον Ὄρος.
7. Ἐπίσης, οἱ αὐτοὶ ξεναγοί μου μοὶ ἐξέθηκαν ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος εἰς Ἅγιον Ὄρος οὐ μόνον τῶν γυναικῶν ἀλλὰ παντὸς θήλεως ζώου καὶ ὀρνίθων καὶ παντὸς ἄλλου θήλεως κατοικιδίου πτηνοῦ.
8. Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ ὥρα ἀρκετὰ παρῆλθεν, μοὶ παρετέθη δεῖπνον ἀρκετὰ πολυτελές. Μετ’ αὐτὸ δέ, μετέβημεν νὰ κοιμηθῶμεν.
***
Κεφάλαιον ΜΓ΄. Εἰς τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Μονῆς Βατοπεδίου
1. Τὴν ἐπαύριον, πρώτην τοῦ ἔτους 1916, μετέβην εἰς τὴν ἐκκλησίαν, παρηκολούθησα ἐκεῖ τὴν λειτουργίαν, μεγαλοπρεπῶς τελεσθεῖσαν, καὶ μετ’ αὐτὴν ἐπεσκέφθην τοὺς διοικοῦντας τὸ Βατοπέδιον μοναχοὺς εἰς τὸ Συνοδικόν, εὐχηθεὶς εὐτυχισμένον τὸ νέον ἔτος, κατ’ ἰδίαν δὲ εἰς τὰ ἰδιαίτερα διαμερίσματά των τινὰς αὐτῶν καὶ ἰδίᾳ τοὺς γεροντότερους.
2. Εἰς γεῦμα μὲ ἐκάλεσε τὴν μεσημβρίαν ὁ ἀντιπρόσωπος πατὴρ Εὐλόγιος. Μὲ ἐπεριποιήθη θαυμάσια, ἀκόμη ἐνθυμοῦμαι ἐκτὸς ἄλλων, τὸ ψητὸ γουρουνόπουλο, ὅπερ μοὶ παρέθηκε. Μετά, συνηντήθην μετὰ τῶν ξεναγών μου καὶ μὲ ὡδήγησαν οὗτοι εἰς τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Μονῆς.
3. Αὕτη εὑρίσκεται εἰς πυργίσκον παρὰ τὸ Συνοδικόν. Σύγκειται ἐκ τριῶν πατωμάτων. Εἰς τὸ πρῶτον βλέπει τις διάφορα κειμήλια, εἰς τὰ ἄλλα δύο χειρόγραφα καὶ ἔντυπα. Ἴσως αὕτη εἶναι κατά τι πλουσιωτέρα τῆς Λαύρας. Ἔλαβον καὶ ἐδῶ τόμους τινὰς τῶν χειρογράφων ἀνὰ χεῖρας, συγγράμματα ἀληθῶς μεγάλης ἀξίας. Παρετήρησα καὶ ἐδῶ ὅτι διὰ ψαλίδος εἶχον ἀφαιρεθῆ ἀπὸ διάφορα ἔργα σελίδες. Μοὶ ἐδόθη δὲ καὶ ἐνταῦθα ἡ αὐτὴ ἐξήγησις ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν Λαύραν. Ὥστε ἡ ψαλὶς εἰργάσθη καλὰ παρὰ τῶν εὐρωπαίων ἀναγνωστῶν εἰς βάρος τῶν βιβλιοθηκῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
4. Ἐν τῷ πρώτῳ πατώματι, ἐκτὸς ἄλλων πραγμάτων ἀξίας, εἶδα καὶ γεωγραφικοὺς χάρτας ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγάλου Ναπολέοντος. Οἱ χάρται οὗτοι, λόγῳ ἀτελείας τῶν τότε μέσω, ἔχουσι πολλὰ λάθη. Ἡ Μεσόγειος Θάλασσα διαφέρει κατά τις τῆς πραγματικότητος· ἐπίσης, τὰ σχήματα τῶν κρατῶν ἔχουσιν ἐν αὐτοῖς παραλλαγάς τινας, τὸ σύνολον ὅμως ἐν γένει, εἶναι ὁπωσδήποτε ἀνάλογον πρὸς τὸ πραγματικόν. –Πότε θ’ ἀναγνώσω ταῦτα;, ἐρωτῶ. -Ὅποτε θέλεις εἴμεθα εἰς τὰς διαταγάς σου. -Ἀτυχῶς, αἱ ὑπηρεσιακαί μου ἀσχολίαι δὲν θὰ μοὶ δώσωσι τὸν προσήκοντα πρὸς τοῦτο χρόνον. Ἄγωμεν ὅμως πρὸς τὸ θησαυροφυλάκιον, διὰ νὰ ἴδω τοὺς θησαυρούς σας καὶ τὰ ἐκεῖ κειμήλια.
***
Κεφάλαιον ΜΔ΄. Εἰς τὸ Θησαυροφυλάκιον τῆς Μονῆς Βατοπεδίου.
1. Μὲ ὡδήγησαν οὗτοι εἰς ἰδιαίτερον οἴκημα, εἰς τὸ μέσον τῆς Μονῆς, ὅπου αὐτό. Εἶναι τοῦτο διώροφον οἴκημα παλαιότατον, τὸ κτίσιμόν του τοιοῦτον, ὥστε δὲν δύναται ν’ ἀποσπάσει τις αὐτοῦ οὔτε τὸν παραμικρὸν λίθον.
2. Ἐκλήθησαν οἱ τρεῖς γεροντότεροι σύμβουλοι, οἵτινες ἦλθον κομίζοντες ἕκαστος τὴν κλεῖδά του, διὰ τῶν ὁποίων ἠνοίξαμεν τὴν πρώτην θύραν. Εὑρέθημεν πρὸ ἐκθέσεως αὐτοχρήμα παλαιῶν εἰκόνων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐκαλύπτετο ἡ κλίμαξ τῆς ἀνόδου.
3. Παραμερίσθησαν αὗται καὶ ἀνήλθομεν τὴν κλίμακα, νέα θύρα μὲ νέα τρία κλεῖθρα, ἥτις ἠνοίχθη καὶ εἰσήλθομεν οὕτω εἰς δωμάτιον τεσσάρων μέτρων πλάτους περίπου καὶ μήκους πέντε. Ἐν τῷ ὁποίῳ, προθῆκαι μὲ κειμήλια, λείψανα διαφόρων Ἁγίων, οἷον κάραι, χεῖρες, πόδες καὶ ἄλλα ἐντὸς θηκῶν ἀργυρῶν καί τινα χρυσῶν πάντα, καὶ ἤρχισαν οἱ μοναχοὶ νὰ μοὶ ἐξηγῶσιν εἰς τίνα ἀνήκει ἕκαστον καὶ ἐν συντόμῳ τὴν ἱστορίαν των.
4. Παρετήρησα ὅτι ἐχρειάζοντι ἡμέραι νὰ μοῦ ἐξηγήσουν τὴν ἱστορίαν ἑκάστου κειμηλίου. Λέγω: -Ἀρκεῖ, ἂς ἴδωμεν καὶ τὸν θησαυρόν. –Καλῶς, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θησαυροφυλάκιον, θὰ σὲ παρακαλέσωμεν νὰ εὕρεις ἐσὺ τὴν θύραν αὐτοῦ, ἥτις εὑρίσκεται ἐν τῷ θαλάμῳ τούτῳ. Παρατηρῶ δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ἀλλὰ δὲν ἠδυνάμην νὰ τὴν ἀνακαλύψω. Πάντως αὕτη ἠννόησα ὅτι εὑρίσκετο ὄπισθεν τῶν προθηκῶν. Ὁ πατὴρ Βενιαμίν, ἐσκέφθη νὰ μὲ ἀπαλλάξει τῆς περαιτέρω ἐρεύνης, ἐπίεσε κάποιον κομβίον μὴ φαινόμενον καὶ οὕτω ἤνοιξε μέρος τῶν προθηκῶν καὶ ἐφάνη ἡ θύρα τοῦ θησαυροφυλακίου, σιδηρᾶ οὖσα. Ἄλλαι τρεῖς κλεῖδες ἐτέθησαν εἰς ἐνέργειαν καὶ ἐνταῦθα καὶ ἠνοίχθη καὶ ἐδῶ ἡ θύρα, τῇ παρεμβάσει τῶν αὐτῶν κλειθροκρατούντων μοναχῶν. Παρετήρησα δωμάτιον ἀνάλογον πρὸς τὸν προηγούμενον, ἔχον εἰς τὰς τέσσαρας γωνίας τέσσαρας στέρνας, αἱ δύο τῶν ὁποίων ἦσαν πλήρεις χρυσῶν λιρῶν! –Αὐτὸ εἶναι τὸ θησαυροφυλάκιόν μας καὶ τὸ εἰς μετρητὰ χρῆμά μας, ἐκτὸς τῶν χρεωγράφων μας, ἅτινα ἀμέσως θὰ σοὶ δείξωμεν κατερχόμενοι εἰς τὸ κάτω διαμέρισμα.
5. Ἐξήλθομεν ἐκεῖθεν, ἔκλεισαν μετὰ μεγίστης προσοχῆς οἱ μοναχοί, καὶ κατήλθομεν εἰς τὸ κάτω διαμέρισμα, ὅπου μοὶ ὑπεδείχθη σιδηροῦν κιβώτιον τετράγωνον, οὗτινος ἑκάστη πλευρὰ ἦτον ἓν καὶ ἥμισυ μέτρον περίπου. Ἐντὸς τοῦ κιβωτίου τούτου περιείχοντο τὰ χρεόγραφα τῆς Μονῆς. Κατὰ προχείρους λογαριασμούς, τὸ εἰς χρυσὸν χρῆμα καὶ εἰς χρεώγραφα τοιοῦτον, ἀνήρχετο εἰς τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια δραχμῶν.
6. Ἐξήλθομεν ἐκεῖθεν πρὸς τὸ ἑσπέρας, ηὐχαρίστησα τοὺς γέροντας προϊσταμένους, διὰ πᾶν ὅ,τι μοῦ ἔδειξαν, ὡς καὶ διὰ τὰς ἐπιδαψιλευθεῖσάς μοι περιποιήσεις. Προκειμένου τὴν ἐπαύριον λίαν πρωΐ νὰ ἀπέλθω, τοὺς ἀπεχαιρέτησα ἀφ’ ἑσπέρας.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου