Κεφάλαιον ΙΗ΄. Εἰς τὰς Μονὰς Κωνσταμονίτου καὶ Δοχειαρίου.
1. Ἐκ τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος ἀνεχώρησα εἰς τὴν τοῦ Κωνσταμονίτου. Αὕτη εἶναι Κοινόβιος, ἐκ τῶν μικρῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, αὐστηρὰ εἰς τὰ ἤθη της. Τὰ οίκήματά της πεπαλαιωμένα, πρὸ ἐτῶν μὴ ἀνακαινισθέντα καὶ ἀκαλαίσθητα, πληκτικὰ ἐν τῷ συνόλῳ των. Δι’ ὃ μετὰ τὴν ἐπίσκεψίν μου εἰς τὴν ἐκκλησίαν της, ἐζήτησα νὰ φύγω ἀμέσως.
2. Ἐν τούτοις, κατὰ παράκλησιν τῶν μοναχῶν ἔμεινα τὸ ἑσπέρας ἐκεῖ. Ἔφαγα σαρακοστιανά, ὡς καὶ οι μοναχοί, καίτοι δὲν ἦτο τεσσαρακοστή. Φοβεροὶ ἄνθρωποι γενικῶς οἱ μοναχοί.
3. Ἐν ᾧ δὲν ἔχουσι τι, νὰ σὲ περιποιηθοῦν, ἀπὸ πάστας, ἀπὸ ὄσπρια, εἶναι ἱκανοὶ νὰ σοὶ παραθέσωσι ἐντὸς ὀλίγου τρία τέσσαρα φαγητά, γευστικώτατα. Δὲν ἐνθυμοῦμαι πῶς ἐλέγετο ὁ γέρων, ὁ ταχθεὶς ἐκεῖ ξεναγός μου, ἐν τούτοις παρετήρησα ὅτι ἦτο πολὺ ἔξυπνος, πολὺ τοῦ κόσμου, καὶ χάρις εἰς αὐτὸν διῆλθον τὸ ἑσπέρας μὲ καλὴν συντροφιάν.
4. Τὴν ἑπομένην πρωΐαν ἀνεχώρησα εἰς τὴν Μονὴν Δοχειαρίου, καὶ αὕτην ἐκ τῶν μικρῶν Μονῶν. Δὲν ἔμεινα ἐκεῖ, παρὰ δύο μόνον ὥρας. Μετὰ τὴν ἐπίσκεψίν μου εἰς τὴν ἐκκλησίαν, δὲν εἶχον νὰ πράξω ἄλλο τι, ἔλαβον ἕνα καφέ, καὶ ἀπῆλθον εἰς τὴν Μονὴν Χιλιανδαρίου, δηλαδή, εἰς τὴν Σερβικὴν Μονήν.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου