Κεφάλαιον ΙΓ΄. Εἰς τὴν Μονὴν τῶν Ἰβήρων.
1. Ἡ ἐν Καρυαῖς ζωή μου, προϊόντος τοῦ χρόνου, ἐκανονίσθη ὡς ἑξῆς: Τὴν πρωΐαν 3 ½ -4 μετέβαινον εἰς τὸν Ὄρθρον καὶ παρηκολούθουν τὴν ἀκολουθία αὐτοῦ, κατόπιν τὴν τῆς Λειτουργίας. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν ἐλάμβανον τὸν καφέ μου εἰς τὴν Ἱερὰν Κοινότητα. Εἴτα μετέβαινον μέχρι μεσημβρίας εἰς τὸ γραφεῖόν μου, τὸ μεσημέρι ἔτρωγον μετὰ τῶν ὑφισταμένων μου εἰς τὴν κοινὴν τράπεζαν, ἀνεπαυόμην ὀλίγον· μετὰ μεσημβρίας καὶ αὖθις γραφεῖον, περὶ ὥραν 4 ἐξηρχόμην καὶ μετέβαινον εἰς τὸν Ἑπερινόν, καὶ εἶτα εἰς περίπατον 1-2 ὥρας. Τὴν 8ην παρετίθετο τὸ δεῖπνον, κατόπιν πάλιν εἰς τὴν ἐκκλησίαν διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ Ἀποδείπνου καὶ εἶτα τοῦ Θεοτοκαρίου. Ἐκοιμώμην περὶ ὥραν 10-10 ½ καὶ τὴν ἑπομένην τὰ αὐτά, συμφώνως πρὸς τὰς συνηθείας τῶν μοναχῶν, τὰς ὁποίας ὤφειλα, ὡς Ἀρχὴ τοῦ τόπου των νὰ σεβασθῶ καὶ παρακολουθήσω, πρᾶγμα ὅπερ εὐχαρίστως ἔπραττον.
2. Ἤδη εἰς τὰ μέσα ὁ Ὀκτώβριος. Πρωΐαν τινά, βλέπω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Καταστήματος περὶ τὰ εἴκοσι ζύγια καυσόξυλα. Τὰ ἔφερεν ἐκεῖ ἡ Μονὴ Βατοπεδίου. Ἐρωτῶ διατί, καὶ μοῦ δίδεται ἡ ἀπάντησις, ὅτι κάθε Μονὴ ἔχει ὑποχρέωση νὰ παραδώσει τῇ Ἀστυνομίᾳ 20 ζύγια καυσόξυλα διὰ τὸν χειμῶνα. Οὕτω, 20Χ20 κάμνουν 400 ζύγια καυσόξυλα. Ἐγέμισα οὕτω τὰς ἀποθήκας μου καὶ ἐξησφαλίσθην δι’ ὅλον τὸν χειμῶνα.
3. Ἐσκεπτόμην ὅτι ἠργοπόρουν διὰ τὴ ἐπίσκεψιν τῶν ὑπολοίπων δέκα ἑπτὰ Μονῶν, ἄλλως διάφορα ζητήματα αὐτῶν μὲ ἐκάλουν τὰ μεταβῶ παρ’ αὐταῖς. Ἐσυνήθισα πλέον καὶ μὲ τὴν ζωὴν τῶν Μονῶν καὶ τῶν μοναχῶν, καὶ ἔλεγον δὲν θὰ ἐδυσκολευόμην πλέον νὰ διέλθω ὅλας. Μετέβην τὸ πρῶτον εἰς τὴν Μονὴν Ἰβήρων, ἥτις ἀποτελεῖ παραλληλόγραμμον, θεωρεῖται αὕτη καὶ εἶναι ἐκ τῶν μεγάλων Μονῶν, πλουσιωτάτη ἄλλοτε, ἀλλὰ καὶ ἤδη καίτοι χρεωμένη ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας της. Οἱ Ἰβηρῖται, προσηνεῖς καὶ περιποιητικοί, δὲν τοὺς διακρίνει ἡ ἀριστοκρατία τῶν Βατοπεδινῶν, οὔτε ἡ φιλοσοφικὴ ζωὴ τῶν Λαυρεωτῶν· εἶναι μᾶλλον πρακτικοὶ καὶ ἐργατικοί, ἀποτελοῦντες ἀδελφότητα καλὴν ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν.
4. Κυριαρχεῖ ἐνταῦθα ἡ ἀντίληψις τῆς Παναγίας τῆς Πορταΐτισσας, Ἥτις εἰκὼν τῆς Θεοτόκου θαυματουργός. Αὕτη φέρει ἐπὶ τοῦ προσώπου της τραῦμα διὰ μαχαίρας, κατενεχθὲν πρὸ ἐτῶν ὑπὸ ἀπίστου τινός, ἐξ οὗ ἔῤῥευσεν αἷμα, ὡς ἡ παράδοσις ἀναφέρει. Παρατηρεῖ δέ τις σήμερον αἷμα πεπηγὸς ἐπὶ τοῦ τραύματος, φυλάσσεται συνήθως εἰς παρεκκλήσιον τῆς Μονῆς, καὶ κατὰ τὰς μεγάλας ἑορτὰς μεταφέρεται εἰς τὴν μεγάλην τῆς Μονῆς ἐκκλησίαν, ἐν πομπῇ.
5. Ἡ Μονή, ἔχει ἐργοστάσιον ἡλεκτρικοῦ φωτός, μὲ μηχανὴν πετρελαιοκίνητον. Πρώτη αὕτη εἰσάγουσα τὸ ἡλεκτρικὸ φῶς εἰς Ἅγιον Ὄρος, κατόπιν τὴν ἐμιμήθη ἡ Μονὴ Βατοπεδίου. Ὡδηγήθην καὶ ἐκεῖ εἰς τὸν Ξενῶνά των, καὶ ἐτάχθη ξεναγός μου. Ἡ ἐπίπλωσις τοῦ Ξενῶνος εἶναι καλή, δεικνύει τὸν ἄλλοτε πλοῦτον τῆς Μονῆς. Ἦλθε πρὸς ἐπίσκεψίν μου ὁ πατὴρ Ἄνθιμος, ὁ πρῶτος Ἐπίτροπος, μὲ τὸν ὁποῖον εὑρέθημεν συμπολῖται, ἅτε ἐξ Εὐβοίας ὁρμώμενοι ἀμφότεροι. Ἀφοῦ ἀνεπαύθημεν ὀλίγον καὶ μὲ ἐκέρασαν καφὲ καὶ γλυκά, -ἡ καθαριότης ὄχι τόσον ἐπιμελημένη ἐνταῦθα· δι’ ὃ μετά τινος ἀποστροφῆς ἔλαβον ἐξ αὐτῶν-, ἐζήτησα νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν μεγάλην τῆς Μονῆς ἐκκλησίαν. Παρουσιάζει καὶ αὕτη τὸ βυζαντινὸν μεγαλεῖον ὡς καὶ τὸ μυστηριῶδες, ἴσως μάλιστα κατά τι ἀνώτερον τῆς τοῦ Βατοπεδίου. Ἡ διακόσμησις τῆς ἐκκλησίας πλουσιωτάτη, ἔχει ῥιφθῆ καὶ ἐκεῖ ἐν ἀφθονίᾳ ὁ χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ οἱ ἀδάμαντες· αἱ εἰκόνες θαυμασίας τέχνης, παλαιαί τε καὶ νέαι. Τῇ ἀληθείᾳ ὡραία καὶ μεγαλοπρεπὴς ἐκκλησία. Ἐκεῖθεν μετέβημεν εἰς τὸ ἐντὸς τοῦ περιβόλου τῆς Μονῆς παρεκκλήσιον, ἔνθα ἡ πολλὴ Πορταΐτισσα. Μετ’ εὐλαβείας, ἀφοῦ ἠσπάσθην, ἠτένιζον αὐτὴν θαυμάζων τὴν διακόσμησίν της ἐξ ἀδαμάντων καὶ χρυσοῦ· καθ’ ὃν χρόνον περιστοιχίζοντές με μοναχοί, μοὶ διηγοῦντο ὅτι ἡ Παναγία ἦλθε εἰς τὴν Μονήν των πρὸ ἐτῶν φερομένη ἐπὶ τῶν κυμάτων.
6. Μετὰ τοῦτο μετέβημεν εἰς τὴν Βιβλιοθήκην των, ἄλλη κιβωτὸς χειρογράφων καὶ βιβλίων ἐντύπων! «Τίς καὶ πότε θὰ ἀναγνώσει αὐτά», ἔλεγον κατ’ ἐμαυτόν. Ὡς πρὸς τὰ κειμήλια καὶ ἄμφια καὶ μήτρας βασιλέων καὶ πατριαρχῶν καὶ διάφορα ἄλλα τοιαῦτα, ἴσως ἡ συλλογή των εἶναι καὶ ἀνωτέρα τῆς Λαύρας. Ἀνυπολόγιστος, ὄχι ἡ ἀπὸ διαθέσεως, ἀλλὰ ἡ πραγματικὴ ἀξία, ἐβαρύνθην βλέπων ἐκεὶ χρυσόν, καὶ ἀδάμαντας. Τῇ ἀληθείᾳ πλουσιωτάτη συλλογή!
7. Ἐκεῖ μοὶ ὑπεδείχθη κιβώτιον ἐσφραγισμένον πρὸ ἑξακοσίων ἐτῶν, περὶ οὗ ὑπάρχει ἡ παράδοσις, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνοιχθῆ· καὶ παραδίδεται οὕτω ἐσφραγισμένον ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεᾶς. Τί πλούτη καὶ τί ἀδάμαντας καὶ τί κειμήλια περιέχει τοῦτο, ἄγνωστον. Πάντως, τὸ περιεχόμενόν του, ὡς λέγεται, εἶναι πλουσιώτατον. –Καὶ δὲν ἀποφασίζετε νὰ τὸ ἀνοίξητε;, τοὺς λέγω. -Ὄχι, μοῦ ἀπαντοῦν ὅλοι, ἡ παράδοσις εἶναι καὶ θὰ εἶναι σεβαστὴ ἀπὸ ὅλους μας.
8. Ἐκ τῆς Βιβλιοθήκης μετέβημεν εἰς τὸ Συνοδικόν, ὅπου μὲ ἀνέμενον οἱ μοναχοὶ οἱ διοικοῦντες τὴν Μονήν. Τοὺς εὐχαρίστησα ἐκεῖ διὰ τὴν προθυμίαν των καὶ τὰς περιποιήσεις των καὶ τοὺς ἐξέφρασα τὸν θαυμασμόν μου δι’ ὅσα εἶδον καὶ ἤκουσα.
9. -Αἱ Μοναὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, εἶναι κυψέλαι, μοῦ λέγει ὁ πατὴρ Ἄνθιμος. Οἱ μοναχοί, συνέλεξαν ἀπὸ ἐτῶν χειρόγραφα κειμήλια καὶ ἄλλα πράγματα, ἅτινα μετὰ πολλῆς εὐλαβείας διατηρώσιν. Εἶναι ἕνα κέντρον εἰς τὸ ὁποῖον πολλὰ πράγματα καὶ σπουδαῖα φυλάσσονται, καὶ περίεργον, πολλοὶ ὀλίγοι ἔχουσιν ἀντίληψίν τινα, τῶν ὑλικῶν καὶ πνευματικῶν θησαυρῶν, τῶν ἐνταῦθα εὑρισκομένων.
10. Μετὰ τὸ γεῦμα θὰ ἀνεχώρουν διὰ τὴν Μονὴν Παντοκράτορος, ὥραν ἀπέχουσαν ἐκεῖθεν. –Δὲν κάθεσαι νὰ κοιμηθῆς ἐδῶ;, μοῦ λέγουν, καὶ αὔριον πρωΐ φεύγεις. –Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμένετε, ἀπήντησα, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σπεύσω. Ἔχω σχεδὸν δύο μῆνας ἐνταῦθα καὶ ἡ Μονή σας εἶναι ἡ τετάρτη ποὺ ἐπεσκέφθην. Ἔχομεν ἀκόμη δεκαὲξ καὶ τὰς ὁποίας πρέπει καὶ θέλω νὰ ἐπισκεφθῶ, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σπεύσω. Ἀπεχαιρέτησα αὐτούς, μετέβην παρὰ πατρός τινα εἰς τὸν Ξενῶνα, ἐφάγομεν, καὶ μετὰ τὸ γεῦμα ἀπεχαιρέτησα καὶ αὐτόν. Ἵππευσα ἐπὶ ἑνὸς ζώου, ὅπερ εἶχον τὴν εὐγενῆ καλωσύνην νὰ μοὶ δώσωσιν καὶ ἀνεχώρησα.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου