ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΣ
Λίγο μετὰ τὴν Μονὴ Ἰβήρων, συναντάμε ἀριστερά, τὴν διακλάδωση γιὰ τὸ Κάθισμα τοῦ Ἁγίου Εὐσταθίου, ποὺ δεσπόζει μὲ τὸν πύργο του στὴν ἀνατολικὴ ἀκτή. Λέγεται καὶ Μυλοπόταμος, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ χειμάῤῥου τοῦ Φιλοθεΐτικου Λάκκου, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ σύνορο μεταξὺ τῶν Μονῶν Ἰβήρων καὶ Φιλοθέου, καὶ τὸν ὁποῖο ὁ δρόμος ἔχει ἤδη διασχίσει μέσω ἑνὸς χτιστοῦ ῥείθρου, ποὺ ἐπιτρέπει τὴν ἀσφαλὴ διάβαση ὀχημάτων μέσω τῆς νεροσυρμῆς. Ὁ χείμαῤῥος, ὀφεῖλει τὸ ὄνομά του στοὺς πολλοὺς νερόμυλους ποὺ λειτουργοῦσαν στὴν διαδρομή του. Σὲ παλαιότερα ἔγγραφα, ἀναφέρεται ὡς Νειλοπόταμος, λόγω τῶν καλαμιώνων στὶς ἐκβολές του. Τὸ κάθισμα, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἀρχαιότερα ἐξαρτήματα τῆς Μεγίστης Λαύρας. Ἐκεῖ ἐπιτρεπόταν νὰ τρῶνε περιστέρια καὶ νὰ πίνουν γάλα. Μεγάλης κλίμακας ἀνοικοδόμησης ἔλαβε χώρα μετὰ ἀπὸ πειρατικὴ ἐπιδρομή, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1527-1528, χάρη στὶς φροντίδες τοῦ μητροπολίτη Τιρνόβου Θεοφίλου, ὁ ὁποῖος εἶχε προηγουμένως ζήσει ἐκεῖ ὡς ἀσκητῆς. Ὑπάρχουν πολλὲς αναφορὲς στὸν Μυλοπόταμο, σὲ ἔγγραφα τοῦ 16ου καὶ 17ου αἰῶνος· ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ χρονολογοῦνται οἱ τοιχογραφίες τοῦ ναοῦ –Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου, Ἅγιος Εὐστάθιος, Ἅγιος Μιχαὴλ Συνάδων. Σημαντικές ἀνακαινίσεις ἐπίσης ἔγιναν στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα, ὅταν ἐγκαταβίωνε ἐκεῖ κατὰ τὰ ἔτη 1889-1901 ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Ἰωακεὶμ Γ΄. Τὸν 20ο αἰῶνα, γιὰ πολλές δεκαετίες, τὸ κάθισμα παρέμεινε ἔρημο καὶ ἐγκαταλειμμένο. Τὰ τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη ἀκμή, χάρη στοὺς κόπους τῶν μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι ἀξιοποίησαν ἐκ νέου τοὺς ὀνομαστοὺς ἀμπελῶνές του καὶ παράγουν τὸ ὁμώνυμο κρασί.
Λίγο μετά, ὁ ἁμαξιτὸς δρόμος διασχίζει ἕναν ὁρμητικὸ χείμαῤῥο μὲ πελώρια πλατάνια, ξύλινη γεφυροῦλα καὶ ἡ κρήνη ποὺ ἔχει στερέψει. Ἡ βλάστηση εἶναι πυκνή. Στὰ ἀριστερά, ἔχει κανεὶς πανοραμικὴ θέα πρὸς τὸν Μυλοπόταμο· φαίνονται ὁ ἀμπελῶνας καὶ οἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ οἰνοποιείου.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου