ΜΟΡΦΟΝΟΥ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

ΜΟΡΦΟΝΟΥ

 

Λίγο μετὰ τὸν Μυλοπόταμο καὶ τὴν διασταύρωση γιὰ τὶς Μονὲς Καρακάλλου καὶ Φιλοθέου, ὁ δρόμος διασχίζει τὸ φαρδὺ ἄνοιγμα ἑνὸς λάκκου ποὺ τὸν διασχίζουν δύο χείμαῤῥοι. Εἶναι ἡ περιοχή τῆς Μορφονοῦς. Στὸ μέσο τοῦ ἀνοίγματος, πάνω σὲ ἕναν κατάφυτο λόφο, ὑψώνεται ὁ ὁμώνυμος πύργος. Ὁ λάκκος, προχωράει σὲ μεγάλο βαθμό στὴν ἐνδοχώρα, σχεδὸν μέχρι τὸν αὐχένα, καὶ προσφέρει ἀπαράμιλλη θέα τῶν δύο κορυφῶν, τοῦ Ἄθω καὶ τοῦ Ἀντιάθω. Τὸ κάτω τμῆμά του ἀνῆκει στὴν Μεγίστη Λαύρα, ἐνῶ τὸ ὑψηλότερο τμῆμα ἀνῆκει στὴν Μονὴ Ἁγίου Παύλου καὶ φιλοξενεῖ τὴν Λακκοσκήτη. Ἡ ὀνομασία τῆς περιοχῆς ποὺ λέγεται ἐπίσης καὶ Μολφινοῦ, προέρχεται ἀπὸ παραφθορὰ τοῦ Ἀμαλφιτανοῦ. Ἐδῶ βρισκόταν ἡ Μονὴ τῶν Ἀμαλφιτανῶν, μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες ἁγιορείτικες Μονές, ποὺ ἱδρύθηκε τὸ 987 ἀπὸ τὸν μαθητὴ τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου Βενευενδό. Ἦταν ἀφιερωμένη στὸν Θεοτόκο καὶ ἐγκαταβίωναν σὲ αὐτὴν βενεδικτίνοι μοναχοὶ ἀπὸ τὸ Ἀμάλφι, πόλη στὴν ὁμώνυμη χερσόνησο νότια τῆς Νάπολης. Ἡ Μονή, εἶχε τὴν ἐποχὴ ἐκείνη δικό της πλοῖο μεγάλης χωρητικότητας, γιὰ νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν Μονὴ τῶν Βενεδικτίνων στὴν Κωνσταντινούπολη. Τὸ 1025, μὲ πράξη τοῦ Πρώτου ποὺ ἐπικυρώθηκε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὸν αὐτοκράτορα Βασίλειο Β΄ Βουλγαροκτόνο, ἡ Μονὴ παραχωρήθηκε στὴν Μεγίστη Λαύρα. Ἡ ἐγκατάλειψή της, συνδέεται μὲ τὸ Σχίσμα μεταξὺ Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Ἐκκλησίας τὸ 1054. Ὡστόσο, τὸ 1069, στὴν πράξη ἐκχώρηση τῆς Μονῆς τοῦ Θεσσαλονικέως στοὺς Ῥῶσσους, ὑπογράφει στὰ λατινικὰ ὁ ἱερομόναχος Θωμᾶς, Ἀββᾶς τοῦ Κοινοβίου τῆς Ἁγίας Μαρίας τῶν Ἀμαλφιτανῶν. Ὁ πύργος βρίσκεται στὴν θέση τῆς ἀρχαίας Μονῆς. Εἶναι πρώϊμο δεῖγμα βυζαντινοῦ πύργου μὲ ἀντηρίδες στὶς πλευρές του. Ἐπισκευάστηκε στὰ τέλη τοῦ 15^ου μὲ ἀρχὲς τοῦ 16^ου αἰῶνος. Πίσω ἀπὸ τὸν Πύργο, βρίσκονται τὰ Κελλιὰ τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ τῶν Ἀρχαγγέλων.

Μία κατηφορική διακλάδωση τοῦ δρόμου, ὁδηγεῖ στὴν παραλία. Ἀνάμεσα στὶς ἐκβολὲς τῶν δύο χειμάῤῥων, ἐκτείνεται μία βραχώδης χερσονησίδα, ποὺ χωρίζει τὸν ὅρμο τῆς Μορφονοῦς, σὲ δύο παραλίες. Στὴν μεγάλη, βρίσκεται ἡ ἀποθήκη ξυλείας καὶ τὸ πριστήριο τῆς Μεγίστης Λαύρας. Τὸ αξιοθέατο τοῦ ὅρμου, ὡστόσο, δὲν ἔγκειται στὸ πριστήριο, ἀλλὰ στὰ δύο γραφικότατα ψαρόσπιτα ποὺ εἶναι σφηνωμένα ἐγκαρσίως στὴν χερσονησίδα καὶ ἐξυπηρετοῦν κελλιά τῆς Μορφονοῦς. Στὴν κορυφή τοῦ κάβου ποὺ κλείνει τὸν ὅρμο πρὸς τὰ νότια, βρίσκεται ὁ ναὸς τῆς Παναγίας Τουρλωτῆς ἢ Τρουλωτῆς.

***