ΣΚΗΤΗ ΚΟΛΙΤΣΟΥ.
Ἀπὸ τὸν δρόμο Καρυὲς-Βατοπέδι, ἔχουμε μία πανοραμικὴ θέα τῆς πεδιάδας καὶ τοῦ ὅρμου τῆς Μονῆς. Ὁ κάβος στὸ βάθος εἶναι ἡ Θημωνιά, ἡ ἀμμουδιὰ ἀμέσως πρὶν τὸν κάβο εἶναι τὸ Μικρό Καλαμίτσι καὶ ἡ επόμενη τὸ Μεγάλο Καλαμίτσι. Τὸ τοπωνύμιο ὑπενθυμίζει ὁμώνυμο ἀρχαῖο μονύδριο.
Συναντάμε κατόπιν τὴν διακλάδωση στὰ δεξιὰ γιὰ Κολιτσοῦ. Ἐκεῖ βρίσκονται ὀκτὼ βατοπεδινὰ κελλιά, ποὺ κατοικοῦνται ἀπὸ Ῥουμάνους ἀσκητές. Ἕνας ἀπὸ αὐτούς, ἦταν ὁ γέροντας Διονύσιος ὁ τυφλός. Τὸ τοπωνύμιο διασώζει τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχαῖου μονυδρίου τοῦ Καλέτζη. Σώζεται ὁ πύργος, ποὺ σύμφωνα μὲ ἔγγραφο τοῦ Πρώτου τοῦ 1376 εἶναι ἔργο τοῦ Ἰωάννου Στ΄ Κατακουζηνοῦ. Μάλλον ὅμως προϋπῆρχε πύργος, τὸν ὁποῖο ὁ Κατακουζηνὸς ἀνακαίνισε καὶ ἀποκατάστησε. Στὴν ἀνατολικὴ καὶ νότια πλευρά, ὑπῆρχε μπαρμπακάς, καὶ τὸ ἀρχικὸ κτίσμα ἴσως ἀποτέλεσε πρότυπο γιὰ τὸν πύργο στὰ Μαριανὰ τῆς Χαλκιδικῆς καὶ γιὰ τὸν πύργο τῆς Καρακάλλου.
***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου