ΛΑΚΚΟΣΚΗΤΗ
Λίγο μετὰ τὸ γεφυράκι τῆς Μορφονούς, μία διακλάδωση στὰ δεξιά, ὁδηγεῖ στὸν παλαιό δρόμο γιὰ τὴν Μεγίστη Λαύρα, ἐνῶ λίγο μετὰ μία διακλάδωση στὰ δεξιὰ πάλι, μὲ πινακίδα ποὺ γράφει: SCHITUL LACU, ὁδηγεῖ στὴν Λακκοσκήτη, ἀκολουθώντας τὴν νότια πλαγιὰ τοῦ Λάκκου. Ὁ δρόμος αὐτός, συνδέει τὸν παραλιακὸ ἁμαξιτὸ μὲ τὸ δασικό δρόμο ποὺ βρίσκεται ψηλότερα στὴν πλαγιὰ καὶ προέρχεται ἀπὸ τὴν Μονὴ Καρακάλλου. Ὁ δασικὸς δρόμος ἀπὸ τὴν Μονὴ Καρακάλλου, μετὰ τὰ Κελλιὰ τῆς Προβάτας, παρακολουθεῖ τὶς πτυχώσεις τοῦ βόρειου βραχίονα τοῦ Λάκκου, περνώντας μέσα ἀπὸ πυκνὸ καστανόδασος. Συναντά τὸ δασοφυλάκιο τῆς Μονῆς Ἁγίου Παύλου μὲ τὸν ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, καὶ διακλαδώνεται· τὸ ἕνα σκέλος συνεχίζει πρὸς τὴν Μονὴ Ἁγίου Παύλου, ἐνῶ τὸ ἄλλο κατηφορίζει πρὸς τὶς Καλύβες τῆς Σκήτης.
Ἡ ἵδρυση τῆς Λακκοσκήτης ἀνάγεται στὸν 10ο αἰῶνα. Τὸ α΄ μισὸ τοῦ 14ου αἰῶνος ἡ περιοχή ἐκχωρήθηκε ἀπὸ τὸ Πρωτάτο σὲ Σέρβους μοναχούς, οἱ ὁποῖοι δανείστηκαν χρήματα ἀπὸ τὴν Μονὴ Βατοπεδίου γιὰ νὰ οἰκοδομήσουν κτήρια. Ἀργότερα, μὴν μπορώντας νὰ ἐπιστρέψουν τὸ ποσό τῆς ὀφειλῆς, οἱ Σέρβοι, παρέδωσαν τὴν περιοχὴ ποὺ τοὺς εἶχε ἐκχωρηθεῖ, στὴν Μονὴ Βατοπεδίου, ἡ ὁποία, μὲ τὴν σειρά της, κρίνοντάς την ἀσύμφορη λόγω ἀποστάσεως, τὴν πρόσφερε στὴν Μονὴ Ἁγίου Παύλου, παίρνοντας ὡς ἀντάλλαγμα τὸ μετόχι τοῦ Πρόβλακα. Ἤδη ὅμως στὰ μέσα τοῦ 18ου αἰῶνος ἡ Σκήτη κατοικεῖτο ἀπὸ Μολδαβοὺς μοναχούς. Ἐρημώθηκε γιὰ μερικὰ χρόνια, ἀνασυστάθηκε ἀπὸ τὸν Μολδαβὸ Δανιήλ τὸ 1760 καὶ ἔκτοτε κατοικείται ἀπὸ Ῥουμάνους.
Τὸ Κυριακό, βρίσκεται χαμηλά, στὴν βόρεια πλαγιά, κοντὰ στὴν νεροσυρμή. Χτίστηκε τὸ 1899. Ὁ ναός, εἶναι ἀθωνικοῦ τύπου, μὲ ἕναν κεντρικὸ τροῦλλο στὸν κυρίως ναό, καὶ ἕναν μικρότερο στὴν λιτή, καὶ οἱ δύο εἶναι μολυβδοσκέπαστοι. Ἡ λιτή, προστέθηκε τὸ 1903· στὴν δυτικὴ ὄψη της ὑπάρχει διώροφο κτίσμα, στὸ μέσο τοῦ ὁποίου εἶναι προσαρτημένο τὸ καμπαναριό. Ὁ ἑνιαίος ἰσόγειος χῶρος τοῦ κτίσματος λειτουργεί ὡς ἐξωνάρθηκας, ἐνῶ ὁ ὅροφος εἶναι ἡμιυπαίθριος στὸ τμῆμα βόρεια τοῦ καμπαναριοῦ. Ἐσωτερικά, ὁ ναός, δὲν εἶναι τοιχογραφημένος. Ἡ λιτὴ δὲν χωρίζεται μὲ τοῖχο ἀπὸ τὸν κυρίως ναό· τὸ χώρισμα Ὑποδηλώνεται ἀπὸ δύο μαρμάρινα προσκυνητάρια μὲ εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Θεοτόκου. Τὸ τέμπλο εἶναι ἀπὸ γκρίζο καὶ λευκὸ μάρμαρο καὶ φέρει ἡμικυκλικὴ προεξοχή κάτω ἀπὸ τὸν Ἐσταυρωμένο. Τὸ συγκρότημα τοῦ Κυριακοῦ περιλαμβάνει ξενῶνα, τράπεζα, καὶ βιβλιοθήκη.
Στὴν νότια πλευρά τοῦ Κυριακοῦ, σὲ κατώτερη στάθμη, βρίσκεται ὁ κοιμητηριακὸς Ναὸς τῆς Ἁγίας Σκέπης, ποὺ οἰκοδομήθηκε ἀπὸ τὸν Μολδαβὸ μοναχὸ Ἰάκωβο τὸ 1849.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου